Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα του Ραφαέλ Κάνσελ Μιράντα: Πρόσεχέ τους!

Rafael Cancel Miranda


Ο Ραφαέλ Κάνσελ Μιράντα προειδοποιεί το λαό του Πουέρτο Ρίκο:

No te olvides pueblo mío,
dondequiera que te encuentres,
que se usó del genocidio
para acabar con tu gente.
Λαέ μου μη λησμονείς,
όπου και αν βρίσκεσαι,
ότι γενοκτονία κάνανε
τους ανθρώπους σου για να εξοντώσουν.

Aunque parezca que exagero,
y ojalá que así fuera,
pero cuántos ya han muerto
y cuántos dejan su tierra.

Αν και ότι υπερβάλω φαίνεται,
και μακάρι έτσι να ‘ταν,
αλλά πόσοι έχουν πεθάνει ήδη
και πόσοι τη γη τους αφήνουν.

Y nos seguimos muriendo,
y tragedia tras tragedia
seguimos oyendo cuentos,
pero el oxígeno no llega.

Και συνεχίζουμε να πεθαίνουμε,
και η μια μετά την άλλη τραγωδία
συνεχίζουμε ιστορίες να ακούμε,
αλλά το οξυγόνο δε φτάνει.

Pero si dan un vistazo
con los ojos bien abiertos,
verán que mientras nos vamos,
ellos nos van reemplazando.

Αλλά μια ματιά αν ρίξουν
με καλά ανοιγμένα τα μάτια,
ότι ενώ φεύγουμε θα δουν,
αυτοί μας αντικαταστούν.

Y nos dejarán sin patria,
si nosotros nos dejamos,
siempre han querido la jaula
de la Isla del Encanto.

Και χωρίς πατρίδα μας αφήνουν,
αν εμείς τους αφήσουμε,
πάντα το κλουβί θέλανε
της Γοητείας του Νησιού.


Πρόσεχέ τους!

-       Δεν είναι απαραίτητο να είσαι τέλειος για να είσαι καλός λαός.
-       Υπάρχουν αυτοί που είναι τόσο συνηθισμένοι στη σκλαβιά που τους τρομοκρατεί η απλή αναφορά της ελευθερίας.
-       Ένας δε γεννιέται, γίνεται. Το χαμόγελο, το βλέμμα ή οι χειρονομίες προς ένα παιδί μπορεί να έχουν μεγάλη συμβολή στην διαμόρφωσή του. Σκέψου το.
-       Ένας λαός που δεν βαδίζει στηριγμένος στα πόδια του δεν είναι κύριος της μοίρας του.
-       Δεν υπάρχουν μαγικές φόρμουλες για να πετύχουμε την ανεξαρτησία, αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν πρακτικές στρατηγικές για να την πετύχουμε. Ψάξε τες.


Λαέ μου, εύχομαι αυτό το έτος που αρχίζει να είναι αρκετά καλύτερο από αυτό που μόλις μας άφησε. Εμπρός πάντα! Με θέληση, ακόμα και το αδύνατο είναι εφικτό. Να είστε αγαπημένοι!


Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Ο άνδρας με τα σκούρα γυαλιά που κοιτάει ψηλά: Τον λένε Ντομίνγκο και τον λένε Ραούλ

Ο Ντίας Αργουέγιες ήταν στην Αφρική, στη Γουινέα. Αλλά γύρω από το πρόσωπό του κυκλοφορεί επίσης ένας θρύλος. Λέγεται ότι ήταν στη Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια του πολέμου των Έξι Ημερών, στα Υψίπεδα του Γκολάν, διοικώντας μια μικρή κουβανική μονάδα που δεν έχει υπάρξει ποτέ επίσημα, στο πλευρό του στρατού της Συρίας, και ότι αυτός και οι αόρατοι «τεθωρακισμένοι» του που είχαν αποβιβαστεί λίγες μέρες πριν στη Λαττάκεια, σταμάτησαν τα υποτίθεται ανίκητα ισραηλινά τανκς.   
Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ, Αρχάγγελοι  


Ραούλ Ντίας Αργουέγιες

Ο Ραούλ Ντίας Αργουέγιες Γκαρσία γεννήθηκε το 1936 στην Αβάνα από εύπορη οικογένεια, κάτι που του επιτρέψει να σπουδάσει στη στρατιωτική ακαδημία Riverside στο Τεννεσί των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα επιστρέψει στην Κούβα για να συνεχίσει με σπουδές Πολιτικού Μηχανικού στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Είναι τα σκληρά χρόνια της δικτατορίας του Μπατίστα. Έχει προηγηθεί η επίθεση του Φιντέλ και των συντρόφων του Κινήματος 26ης Ιούλη στο στρατώνα Μονκάδα του Σαντιάγο, ενώ σημαντική αντιδικτατορική δράση έχει και το Επαναστατικό Διευθυντήριο (DR), στο οποίο εντάσσεται ο νεαρός Ραούλ. Στις 13 Μάρτη 1957 αποτυγχάνει επίθεση του DR κατά του προεδρικού μεγάρου του Μπατίστα και σκοτώνονται οι γνωστοί ηγέτες του, όπως ο Χοσέ Αντόνιο Ετσεβερία και ο Φρουκτουόσο Ροντρίγκες.

Η οργάνωση διώκεται και πολλά στελέχη της αναγκάζονται να διαφύγουν στο εξωτερικό ή να ενσωματωθούν στα αντάρτικα της Σιέρα Μαέστρα και του Εσκαμπράι. Ο Ραούλ Ντίας Αργουέγιες, μετά από κάποιους μήνες εξορίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιστρέφει και ανεβαίνει στο Εσκαμπράι, όπου στις 10 Δεκέμβρη 1958 η ομάδα του τίθεται υπό τις διαταγές του κομαντάντε Τσε Γκεβάρα της 8ης Φάλαγγας του Επαναστατικού Στρατού. Συμμετέχει στις μάχες που οδηγούν στη Σάντα Κλάρα και μπαίνει νικητής στην Αβάνα στις  2 Γενάρη 1959, με το βαθμό του λοχαγού.

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Ο Αλέχο Καρπεντιέρ και το μάμπο στα 100χρονα από τη γέννηση του Πέρες Πράδο




Ο Αλέχο Καρπεντιέρ, όπως και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ήταν ένας από τους ένθερμους υπερασπιστές του μάμπο του Πέρες Πράδο τη μεγάλη στιγμή που ξεχυνόταν στο μισό κόσμο. Το μάμπο του Πέρες Πράδο σκάει το 1949 με δύο κανονιές: Το ¡Qué rico mambo! και το Mambo No. 5.

Όπως κάθε μουσική που κατακτά τον κόσμο, έχει επίσης συκοφάντες, κρυμμένους πίσω από τις στήλες. Το μάμπο δεν ήταν εξαίρεση. Καταγραφόταν ως χορός ανήθικος, αναξιοπρεπής για μια τίμια δεσποινίδα.

Ο Πέρες Πράδο καταγραφόταν ως μια πραγματική ενσάρκωση του διαβόλου που θα πυρπολούσε τον κόσμο. Ο κουβανός τόλμησε να ερμηνεύσει μια μουσική παρωδώντας τον εθνικό ύμνο του Μεξικού.

Το μάμπο απαγορεύτηκε από κάποια εκκλησιαστικά μέσα, πάνω από όλα το έργο Patricia, ηχογραφημένο με εκκλησιαστικό όργανο. Μετά το χρησιμοποίησαν σαν σάουντρακ της ταινίας Dolce Vita του Φελίνι, ένα πραγματικό διεθνές σκάνδαλο.

Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Πέθανε ο Φερνάντο Μπίρι, πατέρας του Νέου Λατινοαμερικάνικου Σινεμά

Fernando Birri
Πέθανε την Τετάρτη 27/12 στη Ρώμη της Ιταλίας ο Αργεντίνος κινηματογραφιστής και πατέρας του Νέου Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου, Φερνάντο Μπίρι, σε ηλικία 92 ετών.

Ο Μπίρι γεννήθηκε το 1925 στη Σάντα Φε της Αργεντινής. Το 1956 ίδρυσε το Ινστιτούτο Εθνικού Παράκτιου Πανεπιστημίου στην Αργεντινή, και το 1986 τη Διεθνή Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Σαν Αντόνιο ντε λος Μπάνιος στην Κούβα, στην παρέμεινε διευθυντής μέχρι το 1991. Στην ίδια σχολή δίδαξε επίσης ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

«Πέθανε ένας από τους πατέρας του σύγχρονου λατινοαμερικάνικου σινεμά, ο Φερνάντο Μπίρι. Με τον Μπίρι τελειώνει μια κομβική περίοδος στον κινηματογράφο μας. Ευχαριστούμε αγαπημένε δάσκαλε για τη αφοσίωση και την αγάπη σου για το Σινεμά και τη Δική μας Αμερική», δήλωσε ο καθηγητής Αρμάντο Ρούσι. 
Ο Fernando Birri (δεξιά) μαζί με τον Φιντέλ Κάστρο και τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
στα εγκαίνια της Σχολής Κινηματογράφου του Σαν Αντόνιο ντε λος Μπάνιος (15.12.1986)

Ο Μπίρι τιμήθηκε το 1986 στο 8ο Φεστιβάλ Νέου Λατινοαμερικάνικου Σινεμά στην Αβάνα. Το 2010, έλαβε τον ασημένιο Κόνδωρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μαρ ντε Πλάτα για το σύνολο του έργου του. Το 2015 τιμήθηκε από την πρώην πρόεδρο της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ στο προεδρικό μέγαρο και τον προηγούμενο Μάη δέχτηκε αναγνώριση στο σινέ Γκομόντ για την Ημέρα Ντοκιμαντερίστα.

Ανάμεσα στις δημιουργίες του ξεχωρίζουν: El Fausto Criollo (2011), El siglo del viento (1999), Che, ¿muerte de una utopía? (1997), Mi hijo el Che (1985), Los inundados (1962). Επίσης, συμμετείχε στις ταινίες Donde comienza el camino (2005), Paisajes devorados (2012), BirriLata, una vuelta en tren (2015) και Ata tu arado a una estrella (2017), μεταξύ άλλων.

Εκτός από τον κινηματογράφο, στα νεανικά του χρόνια είχε ασχοληθεί με την ποίηση και το θέατρο.

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Ο Μαραντόνα καταδικάζει την καταστολή στην Αργεντινή, στον απόηχο των διαμαρτυριών κατά του νέου συνταξιοδοτικού νόμου


 
Ο θρύλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, ο αργεντινός Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, καταδίκασε την καταστολή κατά των συμμετεχόντων στη μαζική κινητοποίηση της Δευτέρας κατά της προσαρμογής στις συντάξεις, που συζητoύνταν στο Κογκρέσο.

"Θέλω να βλέπω τον κόσμο της χώρας μου όπως την ημέρα που φέραμε το κύπελλο το 1986. Δεν θέλω να τον βλέπω όπως τον είδα σήμερα. Και προσοχή, εδώ δεν υπάρχει πολιτική σημαία. Εδώ υπάρχει κόσμος που υποφέρει. Ζήτω η Αργεντινή!", έγραψε ο Μαραντόνα στο λογαριασμό του στο Instagram.

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολλοί χρήστες έχουν δημοσιεύσει φωτογραφίες και βίντεο που δείχνουν τη μαζική καταστολή της Δευτέρας, με αποτέλεσμα πολλούς τραυματίες, σε αρκετές περιπτώσεις ηλικιωμένους.

Ο Edgardo Esteban έγραψε: "Μαύρη Δευτέρα στην Αργεντινή. Άλλη μια φορά κυνήγι ανθρώπων. Ενώ στο Κογκρέσο συζητείται ο νόμος μεταρρυθμίσεων στις παροχές, απέξω η καταστολή συνεχίζεται. Πολλοί οι τραυματίες από πετροβολισμούς και πλαστικές σφαίρες σαν αποτέλεσμα της αστυνομικής καταστολής".

Πηγή: Telesur

ΥΓ: Η μεταρρύθμιση στο συνταξιοδοτικό που ήθελε να περάσει ο πρόεδρος Μάκρι έγινε τελικά νόμος χθες Τρίτη στη βουλή της Αργεντινής, με οριακή πλειοψηφία 127 υπέρ, 116 κατά, 2 λευκά και 10 απουσίες. Στους 107 κυβερνητικούς βουλευτές χρειάστηκε να προστεθούν άλλοι 20 περονιστές από τις επαρχίες, οι αποκαλούμενοι dialoguistas (συναινετικοί). Οι τελευταίοι υπερψήφισαν το νόμο που περικόπτει τις συντάξεις με το επιχείρημα ότι οι επαρχίες τους χρειάζονται την κρατική χρηματοδότηση για να πληρώσουν μισθούς και επιδόματα (Πηγή: pagina12.ar).