Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

25 Νοεμβρίου: Ημέρα κατά της Οικιακής Βίας

1.800 γυναίκες δολοφονήθηκαν στη Λατινική Αμερική μέσα στο 2013, θύματα της βίας κατά του φύλου τους, με συντηρητικές εκτιμήσεις γιατί ιδιαίτερα στις μεγάλες χώρες όπως η Βραζιλία και το Μεξικό οι περιπτώσεις που καταγράφονται υπολείπονται πολύ των συνολικών. Η θλιβερή αυτή "επέτειος", που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ με αφορμή τη δολοφονία των αδελφών Μιραμπάλ, τιμήθηκε με διάφορες εκδηλώσεις στη Λατινική Αμερική. Παρακάτω αναφερόμαστε στην ιστορία τους (*).



Στις 25 Νοεμβρίου 1960, τρεις αγωνίστριες κατά της δικτατορίας του στρατηγού Τρουχίγιο ξυλοκοπήθηκαν και ρίχτηκαν σε έναν γκρεμό στη Δομινικανή Δημοκρατία. Ήταν οι αδελφές Μιραμπάλ. Ήταν οι πιο όμορφες, τις έλεγαν πεταλούδες.
Στην μνήμη τους, στη μνήμη της ασύγκριτης ομορφιάς τους, σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Οικιακής Βίας. Ή ίσως: κατά της βίας των "τρουχιγίσκων" που ασκούν δικτατορία μέσα σε κάθε σπίτι.
 Eduardo Galeano, Los Hijos de los Días [Τα Παιδιά των Ημερών]


Στις 25 Νοεμβρίου 1960, οι αδελφές Πάτρια, Μινέρβα και Μαρία Τερέσα Μιραμπάλ, μαζί με τον οδηγό τους Ρουφίνο ντε λα Κρους, επιστρέφουν από επίσκεψη στη φυλακή Βικτόρια, όπου κρατούνται οι σύζυγοι της Μινέρβα και της Μαρία Τερέσα. Μπράβοι του δικτάτορα Τρουχίγιο σταματούν το αυτοκίνητό τους και τους μεταφέρουν βίαια σε απομονωμένη κατοικία, όπου υπό τις διαταγές του λοχαγού Πένια Ριβέρα ξυλοκοπούνται μέχρι θανάτου. Τη νύχτα τα άψυχα σώματα μεταφέρονται στο αυτοκίνητό τους και ρίχνονται σε γκρεμό, για να φανεί σαν τροχαίο δυστύχημα.

Η δολοφονία των αδελφών Μιραμπάλ είχε μεγάλο αντίκτυπο στη Δομινικανή Δημοκρατία και συσπείρωσε το λαό εναντίον της τυραννίας του Τρουχίγιο. Ο στρατηγός δολοφονήθηκε στις 30 Μαϊου 1961 και το καθεστώς του κατέρευσε. Την επόμενη χρονιά δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε πολυετείς φυλακίσεις οι δολοφόνοι και οι κύριοι ηθικοί αυτουργοί, αν και οι περισσότεροι απελευθερώθηκαν σύντομα με παρέμβαση στρατιωτικών πιστών στον δικτάτορα και φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό.

Το 1999 η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε την 25η Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, ως φόρο τιμής στις αδελφές Μιραμπάλ. Επίσης το 2007 η επαρχία Σαλσέδο - όπου διέμεναν - μετονομάστηκε σε Επαρχία Αδελφές Μιραμπάλ.

Πηγές κειμένου: Eduardo Galeano: Los Hijos de los Días, Wikipedia
Πηγή Φωτογραφιών


 



(*) Αρχική δημοσίευση στο blog Sierra Maestra

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Η Casa de las Américas τιμά τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Ο κάτοχος Νόμπελ Λογοτεχνίας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες πρόκειται να τιμηθεί με μια καλλιτεχνική εκδήλωση που θα λάβει χώρα στις 14 και 15 Νοέμβρη στη Casa de las Américas της Αβάνας, σύμφωνα με τον Γουστάβο Αντόλφο Μπελ, πρέσβη της Κολομβίας στην Κούβα.

Αυτό το αφιέρωμα σχετίζεται με όλα όσα έχουν σημάνει η Καραϊβική, και ιδιαίτερα η Κούβα, στη ζωή και το έργο του Γκάμπο, "που μας έδειξε στους κολομβιανούς να ανακαλύψουμε εκ νέου τον εαυτό μας σε μια διάσταση περισσότερο καριμπένια", όπως δήλωσε ο διπλωμάτης.

Ανήγγειλε ακόμα ότι θα εκτεθούν μια σειρά από πίνακες με αποσπάσματα στα οποία εμφανίζεται η παρουσία της περιοχής στον κόσμο του Γκαρσία Μάρκες, ενώ επίσης θα εκτεθούν απεικονίσεις του λογοτεχνικού έργου του, στα πλαίσια διαγωνισμού με τη συμμετοχή 300 καλλιτεχνών.

Θα πραγματοποιηθεί ακόμα εργαστήρι (workshop) με θέμα το έργο του τιμώμενου προσώπου, στο οποίο θα συμμετάσχει ο αναγνωρισμένος κολομβιανός διανοούμενος Κονράδο Σουλουάγα, ένας από τους μεγαλύτερους γνώστες του έργου του Γκάμπο, και επιπλέον θα προβληθούν όλα τα ντοκυμανταίρ που έχουν γυριστεί με θέμα το νομπελίστα κολομβιανό συγγραφέα.

Η ηθοποιός Λάουρα Γκαρσία, η πρώτη που ανέβασε στο σανίδι το μοναδικό θεατρικό έργο του Γκαρσία Μάρκες, Διατριβή του έρωτα εναντίον ενός σοβαρού ανθρώπου, θα κάνει μια δραματοποιημένη ανάγνωση κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.

"Θα είναι ένα συγκινητικό αφιέρωμα -τόνισε ο πρέσβης της Κολομβίας- σε μια Casa de las Américas που θα γεμίσει απο τις κίτρινες πεταλούδες που προοιώνιζαν την άφιξη του Μαουρίσιο Μπαμπιλόνια, στο θεωρούμενο ως κορυφαίο έργο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, τα Εκατό Χρόνια Μοναξιά".

Πηγή: Cubadebate

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

500 χρόνια ζωής για την πόλη του Μπαγιάμο

 

Το Μπαγιάμο δεν είναι πια το ίδιο. Γεννήθηκε στις όχθες ενός ποταμού με τη συντροφιά ιθαγενών. Αργότερα το έκαναν πόλη μια 5 Νοέμβρη 1513. Από τότε οι κάτοικοί του αναμίχθηκαν, ενώθηκε ο ισπανός με τον ινδιάνο, αργότερα έφτασε ο νέγρος και έτσι προέκυψε ο μπαγιαμέζος.
Αυτή η γη με όνομα αρουάκο και ευρωπαϊκό αναπτύχθηκε, έδωσε ζωή σε διάσημες μορφές της Κούβας. Εκεί γεννήθηκε ο Πατέρας της Πατρίδας [1], ο Εθνικός Ύμνος [2] και οι διακαείς πόθοι ελευθερίας. Μια μέρα, η πόλη κάηκε από αγάπη και ίσως από απογοήτευση, καθώς ήταν προτιμότερο να τη δουν στις φλόγες παρά παρμένη από αυτούς που δεν την άξιζαν. Παρά ταύτα, αναγεννήθηκε από τις στάχτες σαν τον φοίνικα και έλαμψε ξανά.
Της επιτέθηκαν οι πειρατές και πολύ καιρό αργότερα οι νέοι της Γενιάς της Εκατονταετηρίδας [3]. Περικυκλωμένη από μυστηριώδεις ιστορίες που ακόμα προκαλούν τρόμο. Έχει δει λαϊκές γιορτές, τους ανθρώπους που τη θαυμάζουν, το γέλιο, τα αμάξια, τα παρωνύμια, το παγωτό, τις επισκέψεις, τους έρωτες.
Το Μπαγιάμο αλλάζει και εκτός από παλιά σπίτια με στέγες από κεραμίδια και λιθόστρωτους δρόμους, ξεπηδάνε κτίρια, πλατείες, νέες ιδέες, μόδες, αθροίζονται αστικές παραδόσεις, χρώματα, τεχνολογία.
Στα 500 χρόνια ζωής της Πόλης των Αμαξιών, του Πυρσού, του Εθνικού Μνημείου, που ενέπνευσε τραγουδιστές και ποιητές. Ο τόπος όπου ακόμα ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή και κρύβεται στη δύση, διατηρεί την αρχοντιά του και τη φρεσκάδα της πρώτης στιγμής της δημιουργίας. Σήμερα μόνο γιορτάζουμε και τιμάμε το Σαν Σαλβαδόρ του Μπαγιάμο, γη όλων, που έχει ζήσει και επιζήσει για να γίνει μέρος της ιστορίας.


[1] El Padre de la Patria: Carlos Manuel de Cespedes, κτηματίας από την περιοχή του Μπαγιάμο που ανακήρυξε την ανεξαρτησία από την Ισπανία και απελευθέρωσε τους δούλους του στις 10 Οκτώβρη 1868. Βλ. και 10 Οκτώβρη: Επέτειος της διακήρυξης της Κουβανικής Ανεξαρτησίας (Grito de Yara)
[2] Ο εθνικός ύμνος της Κούβας ονομάζεται La Bayamesa και συνθέθηκε από επαναστάτες του Α' Πολέμου Ανεξαρτησίας (1868-1878).
[3] Generación del Centenario (Γενιά της Εκατονταετηρίδας): Η γενιά του Φιντέλ και του Ραούλ Κάστρο, νέοι που 100 χρόνια μετά τη γέννηση του Χοσέ Μαρτί έκαναν την επίθεση στο στρατώνα Μονκάδα και πρωτοστάτησαν στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες τα επόμενα χρόνια.


Το κείμενο είναι της Mónica María Ramírez Aguilar, φοιτήτριας δημοσιογραφίας. Οι φωτογραφίες είναι του Ismael Francisco. Οι σημειώσεις του ιστολογίου.

Πηγή: Cubadebate
































Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

Ο Diego El Cigala ευχαρίστηκε τον Gabo για την παρουσία του σε συναυλία του στην Πόλη του Μεξικού

Ντυμένος σε αυστηρά μαύρα και εμφανώς ευτυχισμένος, ο Ντιέγο Ελ Σιγάλα βγήκε στη σκηνή του Auditorio Nacional της Πόλης του Μεξικού για να παρουσιάσει τον τελευταίο του δίσκο Romance de luna Tucumana.

Αφού πρώτα οι πέντε μουσικοί του έκαναν μια εισαγωγή 8 λεπτών, ο διάσημος ισπανός τραγουδιστής του φλαμένκο ξεκίνησε το ρεσιτάλ του με το Canción de las simples cosas  και συνέχισε με το Naranjo en flor.

Κατόπιν ο Ελ Σιγάλα καλωσόρισε το κοινό του: «Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι σε αυτή τη γη που αγαπώ, όπως γνωρίζετε. Θέλω να ευχαριστήσω για τους παρουσία τους δύο πρόσωπα που βρίσκονται στην εκδήλωση, τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και τη σύζυγό του Μερσέδες». Τα λόγια αυτά προκάλεσαν κύμα ενθουσιωδών επευφημιών.

Η συναυλία συνεχίστηκε με το κοινό προσηλωμένο να απολαμβάνει τα τραγούδια του Ελ Σιγάλα. Ακούστηκαν μεταξύ άλλων Historia de un amor, Por una cabeza και Los mareados

Η μεξικανική εφημερίδα La Jornada δημοσίευσε φωτογραφίες του δημοφιλούς τσιγγάνου καλλιτέχνη με το νομπελίστα κολομβιανό συγγραφέα σε... χαρακτηριστικές πόζες.



Πηγή: La Jornada