Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Γεύση Κούβας στα μουσικά βραβεία “Grammy Latino 2015”

Οι κουβανοί Σίλβιο Ροντρίγκες, 'Αλεξ Κούβα και το γκρουπ  Septeto Santiagero  κέρδισαν το βραβείο Grammy Latino 2015, ενώ ο  Πάμπλο Μιλανές  έλαβε το ειδικό βραβείο της Εξαίρετης Μουσικής Προσφοράς, όπως ανακοίνωσε η  Ακαδημία Δισκογραφίας Λατινικής Μουσικής στην τελετή βράβευσης που πραγματοποιήθηκε στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ.

Ο  Σίλβιο Ροντρίγκες έλαβε την ξεχωριστή αναγνώριση του Καλύτερου  Μουσικού Βίντεο (μικρού μήκους) για το κλιπ Ojos Color Sol  μαζί με το γκρουπ Calle 13. Aπό πλευράς του, ο Άλεξ Κούβα έλαβε τον έπαινο  Καλύτερου Τραγουδιού για το το Healer (Caracol Records), καθώς και το No quiero llanto. Kαλύτερο Μουσικό Παραδοσιακό άλμπουμ αναδείχτηκε το  Tributo de los Compadres,(Egem- Los Canarios Music), μια παραγωγή του Septeto Santiagero  και του Δομινικάνου Χοσέ Αλμπέρτο “El Canario”, το οποίο είχε ήδη βραβευτεί με το Cubadisco 2015.

Όπως έγινε γνωστό μέσω του κοινωνικού δικτύου facebook o Φερνάντο Ντιούαρ, αρχηγός του συγκροτήματος Septeto Santiagero, δήλωσε ότι αφιερώνει το Βραβείο “στην πόλη του Σαντιάγκο της Κούβας που φέτος γιορτάζει τα 500 χρόνια από την ίδρυσή της. Επίσης θέλουμε να στείλουμε έναν ζεστό χαιρετισμό στο μαέστρο Ρεινάλδο Ιερεζουέλο, τον “Rey Ganey”, o οποίος ζει στην Αβάνα και θεωρούμε ότι  δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό το τεράστιο έργο του. Αυτό το βραβείο αποδεικνύει ότι το έργο του, μαζί με αυτό του αδερφού του Λορέντζο και του Κομπάι Σεγούντο, είναι από τα πιο εξαιρετικά στην ιστορία της κουβανικής μουσικής”.

Ο Ντιούαρ επεσήμανε επίσης, ότι αυτό το βραβείο  περικλείει  πολλούς μήνες δουλειάς. “Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι και πάνω απ όλα χαλαροί. Πρέπει να ευχαριστήσω τον  Χοσέ Αλμπέρτο για την αγάπη του στις ρίζες του, στην κουβανική μουσική, για την ταπεινότητά του, για το ταλέντο του, για όλα όσα προσέφερε σε αυτό το έργο”.

Τονίστηκε τέλος η δύναμη που κατέθεσαν όλοι οι συντελεστές του γκρουπ, οι φίλοι από το Σαντιάγκο της Κούβας που έβαλαν την καρδιά τους στο έργο και οι μεγάλοι μαέστροι που αποδέχτηκαν να συμμετάσχουν.

Με 47 διαγωνιστικές συμμετοχές η 16η τελετή απονομής των βραβείων πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Γκραντ Γκάρντεν Αρένα στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ. Στις κλείσιμο της εκδήλωσης συμμετείχαν γνωστοί καλλιτέχνες από το Μεξικό, τον Άγιο Δομίνικο, τον Παναμά, τη Βραζιλία κ.α.

Βαγγέλης Γονατάς

Πηγή: Juventud Rebelde


Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Βιβλιοπαρουσίαση: "Γυναίκες στην Κούβα: Μια επανάσταση μέσα στην επανάσταση"





Ο Φιντέλ Κάστρο και η Βίλμα Εσπίν
στην ιδρυτική διάσκεψη της Ομοσπονδίας
Γυναικών Κούβας, 1960.
Εξήντα χρόνια πριν, ο εργαζόμενος λαός της Κούβας αγωνιζόταν να ανατρέψει μια από τις πιο αιμοσταγείς τυραννίες που είχε γνωρίσει η Αμερικανική ήπειρος. Η συμμετοχή των γυναικών στο Κίνημα της 26ης Ιούλη και στον Αντάρτικο Στρατό στα βουνά της Ανατολικής Κούβας –τόσο στη βάση όσο και στην ηγεσία– δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ήταν –και παρέμεινε– αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής πορείας που ακολούθησε η ηγεσία της Κουβανικής Επανάστασης από τα πρώτα της βήματα.
«Ζούσαμε σε μια ταξική κοινωνία στην οποία οι γυναίκες αντιμετώπιζαν βαθύτατες διακρίσεις», έλεγε ο Φιντέλ Κάστρο. «Μια κοινωνία όπου χρειαζόταν να γίνει μια επανάσταση στην οποία οι γυναίκες θα είχαν την ευκαιρία να δείξουν τις ικανότητές τους».
Εδώ είναι η ιστορία των γυναικών αυτών. Μιλούν οι ίδιες για τη δράση τους και για το πώς, αλλάζοντας τον κόσμο γύρω τους, άλλαζαν οι ίδιες καθώς και οι άνδρες που πάλευαν στο πλευρό τους.

Το βιβλίο αυτό μιλά για τους αγώνες ενάντια στην καταπίεση της γυναίκας. Ταυτόχρονα, μέσα από τις ζωντανές αφηγήσεις τριών πρωταγωνιστριών, ξεδιπλώνεται, σε πρώτο πρόσωπο, η ιστορία ενός επαναστατικού αγώνα από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα.

Στον σημερινό κόσμο, έναν κόσμο καπιταλιστικής κρίσης που διαρκώς βαθαίνει, οι αφηγήσεις αυτές έχουν τη δύναμη να εμπνεύσουν όσους αναζητούν έναν εναλλακτικό δρόμο. 


πληροφορίες: 210 8640054, 210 8833002, info@diethnesvima.com, josemartigr@gmail.com, www.newstarcinema.gr

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

9 κουβανικές ταινίες στο Φεστιβάλ Νέου Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου

9 ταινίες μεγάλου μήκους θα συμμετάσχουν στο 37ο Φεστιβάλ Νέου Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου στην Αβάνα, μεταξύ 3 και 13 Δεκεμβρίου, από τις οποίες οι 4 είναι παραγωγή του Κουβανικού Ινστιτούτου Κινηματογραφικής Τέχνης και Βιομηχανίας (ICAIC) και οι υπόλοιπες ανεξάρτητες παραγωγές.

Σύμφωνα με δηλώσεις στον τύπο του προέδρου του ινστιτούτου, Ρομπέρτο Σμιθ, ξεχωρίζουν οι ταινίες Vuelos prohibidos (Απαγορευμένες Πτήσεις), του Rigoberto López, Cuba libre (Ελεύθερη Κούβα) του Jorge Luis Sánchez και La cosa humana (Ανθρώπινη Υπόθεση) του Gerardo Chirona.

Θα προβληθούν ακόμα οι ταινίες Xip Zérep, του Juan Padrón, Aventuras de Juan Quinquín του Alexander Rodríguez και El camarón encantado, μια παραγωγή των στούντιο Anima, της επαρχίας Ολγκίν.

Ο πρόεδρος του ICAIC διαβεβαίωσε ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Νέου Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου είναι ένα καλλιτεχνικό γεγονός κατάλληλο για να προβληθεί το μέλλον του σινεμά στην Κούβα, και μια γέφυρα ανάμεσα στα ινστιτούτα και τις ανεξάρτητες παραγωγές.

Τέλος, αναφέρθηκε στην πιθανότητα οργάνωσης φεστιβάλ αποκλειστικά αφιερωμένου στο κουβανικό σινεμά το επόμενο καλοκαίρι.


Πηγή: Cubadebate, Radiorebelde

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Νεότερα στοιχεία ενισχύουν την θεωρία δολοφονίας του Πάμπλο Νερούδα από το καθεστώς Πινοτσέτ

Είναι γνωστή η υπόθεση της δολοφονίας του ποιητή Πάμπλο Νερούδα με δηλητηριώδη ένεση ενώ νοσηλευόταν, μετά τις καταγγελίες του οδηγού του ποιητή, Μανουέλ Αράγια, το 2011. Το Απρίλιο του 2013 έγινε εκταφή της σορού του ποιητή, μετά από αίτημα του Κομμουνιστικού Κόμματος Χιλής, του οποίου ο Νερούδα ήταν μέλος. 

Η ιατροδικαστική έρευνα που ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς δεν έδειξε ότι ο Νερούδα είχε λάβει κάποια χημική ουσία ικανή να του προκαλέσει το θάνατο, ωστόσο στον οργανισμό του βρέθηκε ένα σπάνιο βακτήριο, ο χρυσός σταφυλόκοκκος, ουσία που δεν έχει σχέση με τη θεραπεία του καρκίνου και όταν μεταλλαχθεί μπορεί να γίνει τοξική και να επιταχύνει το θάνατο.

Ο Πάμπλο Νερούδα έπασχε από καρκίνο του προστάτη και εισήχθη στο νοσοκομείο στις 19 Σεπτεμβρίου 1973, 8 ημέρες μετά το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Σαλβαδόρ Αλιέντε. Η κατάσταση της υγείας του ήταν ελεγχόμενη και ήταν έτοιμος να αποδεχτεί την πρόταση πολιτικού ασύλου από την κυβέρνηση του Μεξικού. Ωστόσο, σύμφωνα με την καταγγελία του Αράγια, αιφνίδια στις 23 Σεπτεμβρίου η υγεία του χειροτέρεψε, όταν ο ίδιος τον επισκέφτηκε μαζί με τη σύζυγο του ποιητή, και πέθανε αργότερα την ίδια μέρα. Ο Αράγια ισχυρίζεται ότι του έγινε θανατηφόρος ένεση στο στομάχι.

Ο οδηγός και σωματοφύλακας του ποιητή συνελήφθη και ανακρίθηκε από πράκτορες της ασφάλειας, οι οποίοι του ζητούσαν να πει ότι ξέρει για το Νερούδα και να ομολογήσει ότι είναι... κουβανός. Όταν αρνήθηκε τον βασάνισαν και τον πυροβόλησαν στο πόδι. Αργότερα ο Αράγια αφέθηκε ελεύθερος μετά από μεσολάβηση του καρδιναλίου Ραούλ Σίλβα. 

Το πιστοποιητικό θανάτου του Π. Νερούδα
Έγγραφο του εφετείου της Χιλής, που δημοσιοποιήθηκε από ισπανικό μέσο ενημέρωσης, δείχνει να υποστηρίζει τη μαρτυρία του Αράγια. Συγκεκριμένα, το έγγραφο αναφέρει ότι "είναι ξεκάθαρα δυνατή και πολύ πιθανή η εμπλοκή τρίτων προσώπων" στο θάνατο του Νερούδα. Πιο συγκεκριμένα, επιβεβαιώνει ότι έγινε ένεση στον Πάμπλο Νερούδα και του δόθηκε να πιει κάτι που θα μπορούσε να επιταχύνει το θάνατό του, εξίμισι ώρες μετά. Αξιοπερίεργο είναι επίσης το γεγονός ότι το πιστοποιητικό θανάτου υπαγορεύτηκε από ουρολόγο ιατρό... τηλεφωνικά από το σπίτι του, χωρίς να εξετάσει τον ασθενή.

Πηγή: Telesur

Σχετικές αναρτήσεις:
Πρώην πράκτορας της CIA ύποπτος για τη δολοφονία του Πάμπλο Νερούδα
Έγινε η εκταφή της σορού του Πάμπλο Νερούδα

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Όλιβερ Στόουν: H διατήρηση του ελέγχου της Νοτίου Αμερικής ενδιαφέρει την Ουάσινγκτον

Πηγή: Granma

Ουάσινγκτον - “Δεν ενδιαφέρει την Αμερική  η πρόοδος των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη Νότιο Αμερική, την ενδιαφέρουν οι μεγάλες εταιρείες, η εξουσία και ο έλεγχος” διαβεβαίωσε σε πρόσφατες δηλώσεις του ο σκηνοθέτης και παραγωγός Όλιβερ Στόουν, για τον οποίο, η Λατινική Αμερική είναι “ένα ενδιαφέρον μέρος του κόσμου”.

Ο Στόουν, βραβευμένος με τρία Βραβεία Όσκαρ και πέντε Χρυσές Σφαίρες,  δεν συνηθίζει να μένει αδιάφορος με τις δηλώσεις και την κριτική του, ειδικά για την πολιτική της ίδιας του της χώρας, τις Ηνωμένες Πολιτείες, σχετικά με την πολιτική  άλλων χωρών “που δεν συμφωνούν με την ιδεολογία της”, επεσήμανε σε μία συνέντευξη στο EFE.

Για αυτό, ο Στόουν θέλησε να διηγηθεί την ιστορία της Κούβας και της Βενεζουέλας, με ταινίες όπως Κομαντάντε και Αναζητώντας τον Φιντέλ για τον ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης και  Νότια των συνόρων και Ο φίλος μου ο Τσάβες για τον εκλιπόντα βενεζολάνο πρόεδρο Ούγκο Τσάβες.

Η Κουβανική Επανάσταση είναι για τον Στόουν, “μια εκπληκτική ιστορία της ανεξαρτησίας” που αψηφά την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών εδώ και σχεδόν 60 χρόνια και υποστηρίζει ότι κάτι παρόμοιο συνέβη στη Βενεζουέλα με την έλευση του Τσάβες, του οποίου εξαίρει τη δημοφιλία.

Κατά τη γνώμη του Στόουν, ο Τσάβες έκανε “πολύ καλό” στη χώρα του και πάλεψε ενάντια “στην καταστολή και την άγνοια” χρόνων. Εξ αιτίας αυτού, τα αμερικάνικα ΜΜΕ “τον κατασπάραξαν”, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη του Νίξον.

Ο παραγωγός ελπίζει ότι η  προσέγγιση ΗΠΑ – Κούβας προωθεί μια πραγματική βελτίωση των σχέσεων μεταξύ  των δύο χωρών.

Ο σκηνοθέτης της Wall Street και της The Doors μιλά με παρρησία και άνεση για την ιστορία και την σύγχρονη πολιτική, καθώς και για την Λατινική Αμερική, μια περιοχή για την οποία εκφράζει  σταθερά ενδιαφέρον.

“Γιατί είμαστε γείτονες, γιατί μου αρέσει ο κόσμος και γιατί πιστεύω ότι είναι μια ενδιαφέρουσα περιοχή του κόσμου”, εξομολογήθηκε.

Πολιτική, ιστορία, σινεμά, όλα αναμειγνύονται για τον Όλιβερ Στόουν, ο οποίος διαβεβαιώνει ότι “τον ευχαριστεί” η χώρα του αλλά δεν μπορεί να μην κάνει κριτική σε ότι συμβαίνει εκεί, αλλά και στην πολιτική της.

Αυτός είναι και ο λόγος που συνεχίζει να προωθείται σε όλο τον κόσμο το βιβλίο που έγραψε σε συνεργασία με τον ιστορικό  Πέτερ Κούζνικ,  Η άγνωστη ιστορία των ΗΠΑ και μεταφέρθηκε στην ομώνυμη σειρά ντοκιμαντέρ που προβάλλεται εδώ και μερικά χρόνια και εδώ και μερικούς μήνες υποτιτλίστηκε στα ισπανικά.

Να διηγείται την ιστορία με βάση όλες τις απόψεις και έτσι όπως συμβαίνει, είναι μια αναγκαιότητα για τον δημιουργό της Γεννημένος την 4η Ιουλίου και της Γεννημένοι Δολοφόνοι, ο οποίος θεωρεί αυτό το βιβλίο ένα φιλόδοξο εγχείρημα, αφού  περιέχει από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι την κυβέρνηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.


Βαγγέλης Γονατάς