Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα cultura. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα cultura. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

9º Φεστιβάλ ΛΕΑ: Η μαγεία των γραμμάτων της Ιβηρικής και της Λατινικής Αμερικής και πάλι στην Αθήνα από 7 έως 19 Ιουνίου!

Το Ιβηροαμερικανικό Φεστιβάλ Λογοτεχνία Εν Αθήναις - ΛΕΑ γεννήθηκε το 2008, με τη διαπίστωση της αναγκαιότητας να διαμορφωθούν στρατηγικές μεγάλης κλίμακας με σκοπό την προώθηση του διαπολιτισμικού διαλόγου μεταξύ των χωρών της Ιβηρικής Χερσονήσου και της Λατινικής Αμερικής αφενός και της Ελλάδας αφετέρου, και την ευρύτερη γνωριμία του ελληνικού κοινού με τη λογοτεχνία και τις τέχνες από τις χώρες αυτές.

Κατά την ένατη συνεχή χρονιά διοργάνωσής του, και με Επίτιμο Πρόεδρο πλέον τον Έλληνα συγγραφέα Πέτρο Μάρκαρη, το Φεστιβάλ ΛΕΑ εξακολουθεί να αποτελεί το κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός για τη διάδοση σε αυτήν τη χώρα της γραμματείας των χωρών της Λατινικής Αμερικής, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, μια πολιτιστική συνάντηση γύρω από τη λογοτεχνία αλλά και μια ιδανική ευκαιρία για την εξάπλωση της συνήθειας της ανάγνωσης.

Από τις 7 ως τις 19 Ιουνίου στην Αθήνα και από τις 16 ως τις 19 Ιουνίου στη Λευκάδα, το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να απολαύσει, μεταξύ άλλων, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, αφηγήσεις παραμυθιών, εργαστήρια λογοτεχνικής μετάφρασης αλλά και λογοτεχνικά, θεατρικά, μουσικά και γαστρονομικά εργαστήρια, μουσικές και ποιητικές βραδιές, αφιερώματα σε συγγραφείς, παρουσιάσεις βιβλίων, ομιλίες, συνεντεύξεις και στρογγυλές τράπεζες με τους προσκεκλημένους συγγραφείς και με προσωπικότητες του ελληνικού πολιτιστικού βίου. Ένα πλούσιο φάσμα πολιτιστικών και ψυχαγωγικών επιλογών για όλες τις ηλικίες και τις προτιμήσεις, με ελεύθερη είσοδο σε όλες σχεδόν τις εκδηλώσεις και μετάφραση στα ελληνικά.

Φέτος, μεταξύ των προσκεκλημένων συγγραφέων, των οποίων το έργο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, συγκαταλέγονται: ο Ραούλ Σουρίτα (Χιλή - Εκδ. Γαβριηλίδης), ο Έκτορ Αμπάντ Φασιολίνσε (Κολομβία - Εκδ. Πατάκη), ο Σαντιάγο Γκαμπόα (Κολομβία - Εκδ. Πόλις), ο Πάμπλο Γκουτιέρεθ (Ισπανία - Εκδ. Καστανιώτη), ο Χουάν Βιθέντε Πικέρας (Ισπανία - Εκδ. Γαβριηλίδης), η Μάρτα Σίλβια Διος Σανς (Αργεντινή - Εκδ. Γαβριηλίδης), ο Χόρχε Γκαλάν (Ελ Σαλβαδόρ - Εκδ. Ψυχογιός), ο Χουάν Βιγιόρο (Μεξικό - Εκδ. Φιλύρα και Κουκκίδα-Πόρτες), ο Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο (Πορτογαλία - Εκδ. Κέδρος) και ο Γκαμπριέλ Καλντερόν (Ουρουγουάη - Εκδ. Isuzu Verlas). Επίσης, έχουν προσκληθεί και άλλοι μελετητές, συγγραφείς και ποιητές, των οποίων το έργο δεν έχει μεταφραστεί ακόμα στα ελληνικά: ο Εουζέμπι Αγιένσα, η Ρακέλ Λόπεθ, η Μερθέδες Θεμπριάν και η Άδα Σάλας (Ισπανία), ο Αλμπέρτο Κάνο (Παναμάς) και η Χάνατ Καράσα (Μεξικό-ΗΠΑ).

Στο μουσικό κομμάτι του Φεστιβάλ ΛΕΑ, οι προσκεκλημένοι μας για φέτος είναι: ο Αλέξανδρος Τεφαρίκης με το τρίο του, που έρχεται από τη Χιλή με ένα πρόγραμμα λατινοαμερικάνικης και μεσογειακής ethnic fusion, ο Χουάν Γρανάδος, που έρχεται από την Ανδαλουσία για να μας χαρίσει μιαν αξέχαστη βραδιά φλαμένκο, και ο Ζοζέπ Τέρο, που έρχεται από τη Χερόνα για να μας παρουσιάσει μελοποιημένους στίχους του Καβάφη στα καταλανικά. Αξιοσημείωτη επίσης θα είναι και η παρουσία Ελλήνων μουσικών και μουσικών που διαμένουν στην Ελλάδα: ο συνθέτης, πιανίστας και ερμηνευτής Μάριος Στρόφαλης, η Μεξικανίδα ερμηνεύτρια Μάρτα Μορελεόν, ο Αργεντινός συνθέτης και μουσικός Ρομάν Γκόμες, η τραγουδίστρια του φλαμένκο Γιώτα Μπαρόν, ο Αργεντινός μουσικός και τραγουδιστής Χέρμαν Μάυρ, ο βιρτουόζος της αρμόνικας Κώστας Βλαχόπουλος, ο κοντραμπασίστας Γιώργος Ρούλος, ο Ισπανός κιθαρίστας του φλαμένκο Αλεχάντρο Τσακόν, η χορεύτρια του φλαμένκο Αργυρώ Τσάπου και ο Κουβανός μουσικός και ερμηνευτής Ρέμυ Μαϊλάν, μεταξύ άλλων.

Οι χώροι διεξαγωγής του Φεστιβάλ θα είναι για φέτος: το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (τελετή εγκαινίων), η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, η Στοά του Βιβλίου, το Abanico, το Poems & Crimes Art Bar, το Polis Art Café, το Books Plus/Art & Coffee, ο Πολυχώρος Πολιτισμού Αθηναΐς και το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος (τελετή λήξης). Το Φεστιβάλ ΛΕΑ διεξάγεται υπό την αιγίδα και/ή με την υποστήριξη των Πρεσβειών της Αργεντινής, της Βενεζουέλας, της Βραζιλίας, της Ισπανίας, της Κούβας, του Μεξικού, της Ουρουγουάης, του Παναμά, του Περού, της Πορτογαλίας και της Χιλής, της Πρεσβείας της Κολομβίας στη Ρώμη, των Επίτιμων Προξενείων του Ελ Σαλβαδόρ, της Κολομβίας και της Παραγουάης, καθώς και του Δήμου Αθηναίων και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας. Για τη φετινή, ένατη χρονιά του, το Φεστιβάλ διοργανώνουν: το Φεστιβάλ ΛΕΑ, το Sol Latino, το Abanico και το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος.

Ελπίζουμε να απολαύσετε το τελικό πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ ΛΕΑ. Κοιτάξτε το και σημειώστε στο ημερολόγιό σας όλες τις εκδηλώσεις που σκέφτεστε ότι θα σας αρέσουν, γιατί  σίγουρα θα είναι πολλές!


Πηγή: lea-festival.com

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Έκθεση Εικαστικών Τεχνών MUDIA - Πρεσβεία Βενεζουέλας, Πέμπτη 27 Απριλίου, 7:30 μ.μ.


Η Πρεσβεία της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, έχει την τιμή να σας προσκαλέσει στα εγκαίνια της έκθεσης εικαστικών τεχνών Κριτική στα Μέσα Ενημέρωσης «MUDIA» από την ομάδα Καρατρανσαβαγκάρντια που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 27 Απριλίου 2017 στις 19.30 στον πολιτιστικό χώρο «Φρανσίσκο Ντε Μιράντα», στη Χάρητος 6, Κολωνάκι.

Η «MUDIA» αποτελεί μια καλλιτεχνική πρόταση από την ομάδα Καρατρανσαβαγκάρντια, μια κολεκτίβα καλλιτεχνών με ιδιαίτερη πολιτική δράση και καλλιτεχνικό έργο ήδη από το 1988.
 
Το περιεχόμενο αυτής της έκθεσης δεν είναι μια απλή “αισθητική πρόταση” καθώς παραμένει σε ευθεία γραμμή με την 30χρονη πορεία της καλλιτεχνικής δραστηριότητας της ομάδας Καρατρανσαβαγκάρντια. Σάρκα και αίμα του κοινωνικού σώματος του λαού που ενσαρκώνει την προσπάθεια παραγωγής εικαστικού έργου υψηλής αξίας, αντάξιου του προτάγματος της ελευθερίας δίνοντας ένα ακόμη ποιοτικό πλεονέκτημα στην αντιπαράθεση με το σκοταδισμό της προπαγάνδας.

Το παγκόσμιο σύστημα επικοινωνίας και πληροφόρησης, αντί να είναι ένα εργαλείο στην υπηρεσία των λαών με σκοπό τη διαμόρφωση μιας ελεύθερης γνώμης, γίνεται κάποιες φορές ένα εργοστάσιο παραπληροφόρησης συναινώντας με τις κυρίαρχες δυνάμεις.

Με αυτό τον τρόπο εξελίσσεται το κοινωνικό δράμα που παίζεται σήμερα σε δύο έθνη δυο αρχιπελάγων της αντίστασης: της Καραϊβικής και του Αιγαίου. Μιλάμε για τη Βενεζουέλα και την Ελλάδα, δύο χώρες που παρακολουθούν το ίδιο τραγικό έργο.

Σε αυτό το πλαίσιο, προσκαλούμε το κοινό για πρώτη φορά σε μια έκθεση που αντικατοπτρίζει την πραγματική σχέση μεταξύ των μέσων ενημέρωσης και του λαού. Ο πολιτιστικός χώρος Μιράντα είναι ένας χώρος που συνδέει την τέχνη και την ανθρωπότητα, με όχημα για τη συζήτηση, τα χρώματα, τα σχήματα και τις γραμμές.

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

400.000 πωλήσεις βιβλίων στην 26η Έκθεση Βιβλίου της Αβάνας

Ο πρόεδρος του Κουβανικού Ινστιτούτου Βιβλίου (ICL), Χουάν Ροντρίγκες, επιβεβαίωσε ότι στην 26η Έκθεση Βιβλίου (FIL), που εγκαινιάστηκε στις 9 Φλεβάρη στην Αβάνα, πωλήθηκαν πάνω από 400.000 αντίτυπα.

Το φρούριο του Σαν Κάρλος ντε λα Καμπάνια και οι άλλες έδρες της διοργάνωσης αθροιστικά πούλησαν 430.000 αντίτυπα και δέχτηκαν 415.000 επισκέπτες, 112.000 περισσότερους από το προηγούμενο έτος.

Σύμφωνα με τον Ροντρίγκες, ήταν μια αξιοσημείωτη βελτίωση, αν και το ICL συνεχίζει να εργάζεται για να βελτιώσει την ποιότητα των προϊόντων και να ικανοποιήσει τις προσδοκίες του κοινού με στόχο η ετήσια έκθεση να ανταποκρίνεται απολύτως στις απαιτήσεις του κόσμου.

Συγγραφείς, εκδότες, αντιπρόσωποι μικρών και μεγάλων βιομηχανιών βιβλίου σε περισσότερες από 45 χώρες ήρθαν στην Αβάνα για να συμμετάσχουν στο πολιτιστικό γεγονός που αυτές τις μέρες περιοδεύει σε διάφορες επαρχίες της χώρας, μέχρι το κλείσιμό του, στις 16 Απρίλη, στην ανατολική πόλη του Σαντιάγο της Κούβας.

Η Έκθεση Βιβλίου προσφέρει πολλαπλές λογοτεχνικές επιλογές: παλιές εκδόσεις, έργα σε μινιατούρα, ανάγλυφες εκδόσεις, ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, δοκίμια και άλλα κείμενα.

Ο Καναδάς είναι η τιμώμενη φιλοξενούμενη χώρα αυτή τη χρονιά και θα πραγματοποιηθούν τιμητικές εκδηλώσεις στον κουβανό διανοούμενο Αρμάντο Χαρτ και στον ιστορικό ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, που πέθανε στις 25 του προηγούμενου Νοέμβρη.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης με μέσα ενημέρωσης, ο Ροντρίγκες επιβεβαίωσε ότι το 2017 έχουν πετύχει να προχωρήσουν με τη διανομή τίτλων σε εθνικό επίπεδο καθώς πολύ περισσότερα βιβλία φθάνουν στις επαρχίες, συγκριτικά με προηγούμενες διοργανώσεις.

Οι περιφερειακές εκθέσεις αυτή τη χρονιά θα έχουν 400 νέα έργα και, παρόμοια όπως και στην Αβάνα, παρουσιάζουν ένα ευρύ πολιτιστικό πρόγραμμα μαζί με το λογοτεχνικό.

Πηγή: Cubadebate.cu
Foto: José Raúl Concepción/ Cubadebate

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Έκθεση Ζωγραφικής "Ο Τσάβες συνεχίζει να εμπνέει" - 9 Μαρτίου 7:30 μμ



Η Πρεσβεία της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, έχει την τιμή να σας προσκαλέσει στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής «Ο Τσάβες συνεχίζει να εμπνέει», που θα πραγματοποιηθεί την ΠΕΜΠΤΗ 09 ΜΑΡΤΙΟΥ, στις 19.30, στον πολιτιστικό χώρο «Φρανσίσκο Ντε Μιράντα», στη Χάρητος 6, Κολωνάκι.

Οι Έλληνες καλλιτέχνες Cacao Rocks, N_Grams και ο Μπαλινέζος καλλιτέχνης WD street art (Wild Drawing), γνωστοί για τα έργα τους στο δρόμο, συναντώνται σε ένα χώρο για να δώσουν ζωή σε μια έκθεση που σμίγει την ιστορία της Βενεζουέλας και της Ελλάδας, με την ευκαιρία της 4ης Επετείου μνήμης του θανάτου του Κομαντάντε της Μπολιβαριανής Επανάστασης, Ούγκο Τσάβες.

Αυτή η έκθεση, η οποία συνδέει τον αγώνα των δύο χωρών, αποτελείται απο οκτώ έργα που αναφέρονται στην ιστορία μιας ηπείρου, απεικονίζουν το πρόπωπο ενός απελευθερωτή, την αναζήτηση της ελευθερίας, της προστασίας των αδύναμων, τη μάχη κατά του καπιταλισμού και τα όνειρα σε έναν κόσμο ταυτόχρονα πραγματικό και αφηρημένο.

H έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή στο κοινό μέχρι τις 19 Απριλίου 2017, από τις 9:00 μέχρι τις 17:00, Δευτέρα με Παρασκευή. Η είσοδος είναι δωρεάν .

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Μουσείο βιβλίων σε μικρογραφία στο Αζερμπαϊτζάν εκθέτει έργα του Φιντέλ



Το Μουσείο Βιβλίων σε Μικρογραφία στο Μπακού, την πωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, αφιερώνει την εξαμηνιαία του έκθεση στον ιστορικό ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο Ρους.

Το πολιτιστικό ίδρυμα, μοναδικό στο είδος του στον κόσμο, ξεχωρίζει στην κεντρική προθήκη του αντίτυπα της βιογραφίας του Φιντέλ και του έργου του «Η ιστορία θα με δικαιώσει», στο οποίο παρουσιάζει το πρόγραμμα της επαναστατικής του ανάπτυξης.

Στην εκδήλωση φόρου τιμής, η διευθύντρια του μουσείου, Ζαρίφα Σαλάχοβα, υπογράμμισε την ηγετική ικανότητα του Φιντέλ για τη Λατινική Αμερική και Καραϊβική και την Κούβα, και την αναφορά του για τους επαναστάτες του κόσμου.

Η Σαλάχοβα πρόσθεσε επίσης ότι το μουσείο αποδίδει τιμές στην 58η επέτειο του θριάμβου της Κουβανικής Επανάστασης, «γεγονός που άλλαξε την τύχη του νησιού της Καραϊβικής».

Ο πρέσβης της Κούβας στο Αζερμπαϊτζάν, Αλφρέδο Νιέβες Πορτουόντο, τόνισε ότι ο Πρώτος Κομαντάντε θα είναι αείμνηστος σ’ αυτή τη χώρα για την επαναστατική κληρονομιά του και την αλληλεγγύη του με τους λαούς του κόσμου.

Ο Νιέβες Πορτουόντο ευχαρίστησε για τη χειρονομία του πολιτιστικού ιδρύματος να εκθειάσει τη μορφή του Φιντέλ Κάστρο και τις σημαντικές στιγμές της ιστορίας του κουβανικού λαού.

Το μουσείο, τοποθετημένο στο ιστορικό κέντρο του Μπακού και που επισκέπτονται εκατοντάδες τουρίστες, διαθέτει περισσότερο απ΄6.500 βιβλία από 70 χώρες.



Πηγή: Cubadebate

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Το Εθνικό Βραβείο Κοινωνικών Επιστημών της Κούβας στον Εουσέμπιο Λεάλ


Eusebio Leal Spengler
Το Εθνικό Βραβείο Κοινωνικών Επιστημών αυτού του έτους παραχωρήθηκε στον δρ. Εουσέμπιο Λεάλ Σπένγκλερ, Ιστορικό της Πόλης της Αβάνας.

Μια κριτική επιτροπή υπό την προεδρία της Άνα Αντρέα Κάιρο Μπαγεστέρ και αποτελούμενη ακόμα από τους Αϊσνάρα Παρέρα Ντίας, Χουάν Χεσούς Γκουάντσε Πέρες, Μαρία Ισαμπέλ Ντομίνγκες Γκαρσία και Λίδια Τέρνερ Μαρτί, παρέδωσαν το βραβείο στον Εουσέμπιο Λεάλ για την «αντίληψη των Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών με έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα, στον οποίο αρθρώνονται οι κοινωνικές, πολιτιστικές και οικονομικές επιπτώσεις και η συνεισφορά τους στον ανθρώπινο μετασχηματισμό και την θεμελίωση της εθνικής ταυτότητας».

Η επιτροπή ομοίως έλαβε υπόψη τη σχολαστική εργασία του Ιστορικού «στη διατήρηση και κοινωνική αναζωογόνηση της Αβάνας ως πόλης, μαζί με τον πολλαπλασιασμό της στις υπόλοιπες πόλεις της χώρας», καθώς και το «παιδαγωγικό έργο, όχι μόνο μέσω μιας ευρείας διδασκαλίας, αλλά και για τη διάδοσή του μέσω του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης και τις προσωπικές ανταλλαγές».

Ο Εουσέμπιο Λεάλ (Αβάνα, 1942) έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη διάσωση των πατρογονικών αξιών της Αβάνας, στην επισκευή των αρχιτεκτονικών προπύργιων της πόλης και στην πραγματοποίηση μιας εργασίας αξιοσημείωτου αντίκτυπου υπέρ της διατήρησης και στήριξης της εθνικής ταυτότητας στις πιο ριζικές της εκφράσεις, ένα έργο που έχει εντυπωθεί στους κατοίκους διαφόρων περιοχών της κουβανικής πρωτεύουσας όπως το γνωστό Ιστορικό Κέντρο.

Το ευρύ πνευματικό του έργο περιλαμβάνει επιπλέον αρκετά βιβλία που έχουν εκδοθεί, διαλέξεις σε διάφορες χώρες και πανεπιστήμια του κόσμου και ιδιαίτερα την αποκατάσταση τόσο αρχιτεκτονικά όσο πολιτιστικά πολυάριθμων τοποθεσιών υψηλής αξίας της κουβανικής πρωτεύουσας και άλλων επαρχιών του νησιού.

Πηγή: cubadebate.cu

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

84 χρόνια από τη γέννηση του Βίκτορ Χάρα, και το ποίημα Somos cinco mil (Είμαστε πέντε χιλιάδες)

Σήμερα τιμήθηκαν στη Χιλή τα 84 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου τραγουδοποιού Βίκτορ Χάρα, ο οποίος βασανίστηκε και δολοφονήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1973, πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Σαλβαδόρ Αλιέντε από δυνάμεις του δικτάτορα Αουγκούστο Πινοτσέτ.

Ο Χάρα ήταν πολιτιστικός πρέσβης της κυβέρνησης της Λαϊκής Ενότητας (1970-1973). Μετά το πραξικόπημα, συμμετείχε σε κατάληψη μαζί με φοιτητές στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο. Συνελλήφθη και μεταφέρθηκε στο Στάδιο της Χιλής, όπου δολοφονήθηκε με 44 σφαίρες από υψηλόβαθμα στελέχη του στρατού, μετά από φρικτά βασανιστήρια.

Το παρακάτω ποίημα, Somos cinco mil (Είμαστε πέντε χιλιάδες), είναι το τελευταίο που έγραψε ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης, κατά τη διάρκεια της κράτησής του, και διασώθηκε από κάποιον σύντροφό του που επέζησε. Πρωτοδημοσιεύτηκε δέκα χρόνια μετά το θανατό του, στη βιογραφία Victor Jara, un canto truncado που έγραψε η χήρα του, η βρετανίδα χορεύτρια Τζόαν Τέρνερ ντε Χάρα (1).



Somos cinco mil
Είμαστε Πέντε Χιλιάδες


Victor Jara
Βίκτορ Χάρα


Somos cinco mil
en esta pequeña parte de la ciudad.
Somos cinco mil.
¿Cuántos seremos en total
en las ciudades y en todo el país?
Somos aquí diez mil manos
que siembran y hacen andar las fábricas.
¡Cuánta humanidad
con hambre, frío, pánico, dolor,
presión moral, terror y locura!
Seis de los nuestros se perdieron
en el espacio de las estrellas.
Un muerto, un golpeado como jamás creí
se podría golpear a un ser humano.
Los otros cuatro quisieron quitarse
todos los temores
uno saltando al vacío,
otro golpeándose la cabeza contra el muro,
pero todos con la mirada fija de la muerte.
¡Qué espanto causa el rostro del fascismo!
Llevan a cabo sus planes con precisión artera
sin importarles nada.
La sangre para ellos son medallas.
La matanza es acto de heroísmo.
¿Es éste el mundo que creaste, Dios mío?
¿Para esto tus siete días de asombro y de trabajo?
En estas cuatro murallas sólo existe un número
que no progresa,
que lentamente querrá más la muerte.
Pero de pronto me golpea la consciencia
y veo esta marea sin latido,
pero con el pulso de las máquinas
y los militares mostrando su rostro
de matrona lleno de dulzura.
¿Y Méjico, Cuba, y el mundo?
¡Que griten esta ignominia!
Somos diez mil manos que no producen.
¿Cuántos somos en toda la patria?
La sangre del Compañero Presidente
golpea más fuerte que bombas y metrallas.
Así golpeará nuestro puño nuevamente.
¡Canto, que mal me sales
cuando tengo que cantar espanto!
Espanto como el que vivo,
como el que muero, espanto.
De verme entre tanto y tantos
momentos del infinito
en que el silencio y el grito
son las metas de este canto.
Lo que veo nunca vi,
lo que he sentido y lo que siento
hará brotar el momento...
Είμαστε πέντε χιλιάδες
σ’ αυτό το μικρό κομμάτι της πόλης.
Είμαστε πέντε χιλιάδες.
Πόσοι να είμαστε συνολικά
στις πόλεις και σ’ όλη τη χώρα;
Είμαστε εδώ δέκα χιλιάδες χέρια
που σπέρνουν και λειτουργούν τα εργοστάσια.
Πόση ανθρωπότητα
με πείνα, κρύο, πανικό, πόνο,
καταπίεση ηθική, τρόμο και τρέλα!
Έξι απ’ τους δικούς μας χαθήκαν
στη γειτονιά των αστεριών.
Ένας νεκρός, ένας χτυπημένος όπως ποτέ δεν πίστεψα
θα μπορούσαν να χτυπήσουν ένα ανθρώπινο πλάσμα.
Οι άλλοι τέσσερις ήθελαν ν’ απαλλαγούν
απ’ όλους τους φόβους
ένας πηδώντας στο κενό,
άλλος χτυπώντας το κεφάλι στον τοίχο,
αλλά όλοι με το σταθερό βλέμμα του θανάτου.
Τι φρίκη προκαλεί το προσωπείο του φασισμού!
Φέρνουν εις πέρας τα σχέδια τους με δόλια ακρίβεια
χωρίς τίποτα να τους ενδιαφέρει.
Το αίμα γι’ αυτούς είναι μετάλλια.
Η σφαγή είναι πράξη ηρωισμού.
Είναι αυτός ο κόσμος που έφτιαξες, Θεέ μου;
Για τούτο οι επτά σου ημέρες δέους και δημιουργίας;
Μέσα σ’ αυτούς τους τέσσερις τοίχους υπάρχει μόνο
ένα νούμερο που δε μεγαλώνει,
Που αργά θα θέλει περισσότερο το θάνατο.
Αλλά γρήγορα με χτυπάει η συνείδηση
και βλέπω αυτή τη λαοθάλασσα χωρίς παλμό,
αλλά με το ρυθμό των μηχανών
και τους στρατιωτικούς με έκφραση
μαμής γεμάτη γλύκα.
Και το Μεξικό, η Κούβα, και ο κόσμος;
Ας βροντοφωνάξουν γι’ αυτή την ατιμία!
Είμαστε δέκα χιλιάδες χέρια που δεν παράγουν.
Πόσα είμαστε σ’ όλη την πατρίδα;
Το αίμα του Συντρόφου Προέδρου
χτυπάει πιο δυνατά από βόμβες και μυδράλια.
Έτσι θα χτυπήσει η γροθιά μας ξανά.
Τραγούδι, πόσο άσχημο μου βγαίνεις
όταν πρέπει να τραγουδήσω τη φρίκη!
Φρίκη σαν κι αυτή που ζω,
σαν αυτή που πεθαίνω, φρίκη.
Βλέποντας με ανάμεσα σε τόσες πολλές
στιγμές αιωνιότητας
όπου η σιωπή και η κραυγή
είναι οι σκοποί αυτού του τραγουδιού.
Αυτό που βλέπω ποτέ δεν είδα,
αυτό που ένιωσα και αυτό που νιώθω
θα κάνει ν’ ανθίσει η στιγμή…


Ο Βίκτορ Χάρα (δεξιά) συμμετέχει σε λαϊκή διαδήλωση

(1) Κυκλοφορούν διάφορες εκδοχές του ποιήματος. Η πιο πάνω είναι αυτή που περιέχεται στο άρθρο της Joan Jara στην εφημερίδα El País.

Συμπληρωματική Πηγή: Telesur


Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Απεραντοσύνη. Φανταστικό ταξίδι μεταξύ δύο ηπείρων (Πρεσβεία Βενεζουέλας, Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 7:30 μ.μ.)



Η Πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Αθήνα, εγκαινιάζει την Έκθεση: «Απεραντοσύνη. Φανταστικό ταξίδι μεταξύ δύο ηπείρων», την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου, στις 19.30, στον πολιτιστικό της χώρο «Φρανσίσκο ντε Μιράντα», Χάρητος 6, Κολωνάκι.

Η έκθεση αυτή, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Οκτωβρίου, αποτελεί ένα φανταστικό ταξίδι μεταξύ των χωρών της Βενεζουέλας, της Ελλάδας και της Ισλανδίας, μέσα από τα έργα της γλυπτικής και της ποίησης της Ελληνίδας καλλιτέχνιδος, Όλγα Πλαστήρα, και τις ακουαρέλες του Πολωνού καλλιτέχνη, Andrzej Wisniewski. 

Tο κοινό θα μπορέσει να ταξιδέψει νοερά, μέσα από έξι γιγαντοαφίσες ζωγραφισμένες από τον καλλιτέχνη, Andrzej Κ. Wisniewski, στις οποίες αντικατοπτρίζεται το ποίημα «Απεραντοσύνη», μεταφρασμένο τόσο στο «αλφάβητο των κυμάτων», όσο στην ελληνική γλώσσα, καθώς και στις επίσημες γλώσσες των ιθαγενών της Βενεζουέλας, warao και wayuunaiki. 

Επιπλέον, θα μπορέσει να θαυμάσει μια σειρά από ακουαρέλες που αποτυπώνουν την άγρια φύση και την πανίδα της Βενεζουέλας καθώς και τα τοπία της νήσου Gkarntour της Ισλανδίας.

Περισσότερες πληροφορίες: Event

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Ευχετήρια επιστολή του Ραούλ για τα 55 χρόνια της UNEAC

Αβάνα, 22 Αυγούστου 2016
"58ο Έτος της Επανάστασης"

Αγαπητέ Μπαρνέτ [1],
Αγαπητοί σύντροφοι της Ένωσης Συγγραφέων και Καλλιτεχνών Κούβας,

Δεχτείτε τις ευχές μου γι' αυτή την 55η επέτειο της UNEAC, η οποία γεννήθηκε σε ένα αποφασιστικό στάδιο της Κουβανικής Επανάστασης και έχει υπάρξει κατά τη διάρκεια περισσότερο από πέντε δεκαετιών στην υπηρεσία του πολιτισμού, που έχει χαρακτηριστεί από τον Φιντέλ "ασπίδα και σπαθί του έθνους".

Εν μέσω της προσοχής και των πόρων που απαιτούνταν τότε για να υπερασπίσουμε τη χώρα μας, δεν αμελήσαμε τα στρατηγικά καθήκοντα της εκπαίδευσης και του πολιτισμού. Ακριβώς το 1961 φέραμε εις πέρας την Εκστρατεία Αλφαβητισμού [2], το πιο σημαντικό πολιτιστικό επίτευμα στην ιστορία μας. Ήταν το έτος που, λίγο μετά το θρίαμβο της Πλάγια Χιρόν, ο Φιντέλ συναντήθηκε με τους συγγραφείς και τους καλλιτέχνες και απήγγειλε την τόσο σημαντική ομιλία που έγινε γνωστή ως "Λόγια προς τους Διανοούμενους" [3]. 

Κατόπιν προέκυψε η UNEAC, με πρόεδρο τον μεγάλο ποιητή Νικολάς Γκιγιέν, ο οποίος κάλεσε με ενωτικό πνεύμα την καλλιτεχνική πρωτοπορία και αφιερώθηκε στην οικοδόμηση των "χαρακωμάτων των ιδεών", στο πνεύμα του Χοσέ Μαρτί [4].

Σήμερα βρισκόμαστε διπλά απειλούμενοι στο πεδίο της κουλτούρας: με τα ανατρεπτικά σχέδια που προσπαθούν να μας διαιρέσουν και με το παγκόσμιο αποικιακό κύμα. Η σημερινή UNEAC θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει με γενναιότητα, επαναστατική δέσμευση και εξυπνάδα, αυτές τις σύνθετες προκλήσεις.

Τα συγχαρητήριά μου αυτή την ημέρα στους ιδρυτές και τις διάφορες γενιές που έχουν δώσει συνέχεια στο έργο που άρχισε τον Αύγουστο του 1961.

Σας αγκαλιάζω θερμά,


Raúl Castro Ruz

Πηγή: Cubadebate 


[1] Απευθύνεται στον Μιγέλ Μπαρνέτ, εθνολόγο και συγγραφέα, νυν πρόεδρο της UNEAC.
[2] Campaña de Alfabetización: Εκστρατία κατά του Αναλφαβητισμού που εξήγγειλε ο Φιντέλ Κάστρο την 1/1/1961. Μέχρι το τέλος του έτους είχαν διδαχθεί γραφή και ανάγνωση περισσότεροι από 700.000 κουβανοί, με αποτέλεσμα το ποσοστό αναλφαβητισμού να πέσει κάτω από 4% και να κηρυχθεί η Κούβα "έδαφος ελεύθερο από αναλφαβητισμό".
[3] Palabras a los intelectuales: Εμβληματικός λόγος που εκφώνισε ο Φιντέλ στις 30/6/1961, απευθυνόμενος στους διανοούμενους της Κούβας.
[4] Το 1891 ο Χοσέ Μαρτί είχε γράψει μια από τις πιο γνωστές φράσεις του: trincheras de ideas valen más que trincheras de piedra [χαρακώματα από ιδέες αξίζουν περισσότερο από χαρακώματα από πέτρα].


Σχετική ανάρτηση:
Η UNEAC συμπλήρωσε 55 χρόνια

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Ωδή του Πάμπλο Νερούδα στον Φιντέλ Κάστρο




A Fidel Castro Στον Φιντέλ Κάστρο


Por: Pablo Neruda
Του Πάμπλο Νερούδα


Fidel, Fidel, los pueblos te agradecen
palabras en acción y hechos que cantan,
por eso desde lejos te he traído
una copa del vino de mi patria:
es la sangre de un pueblo subterráneo
que llega de la sombra a tu garganta,
son mineros que viven hace siglos
sacando fuego de la tierra helada.
Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούν
λόγια δραστικά και έργα τραγουδιστά,
γι’ αυτό από μακριά σου ‘χω φέρει
της πατρίδας μου ένα ποτήρι κρασί·
το αίμα είναι ενός λαού υπόγειου
στο λαρύγγι σου που φτάνει απ’ τη σκιά,
μεταλλωρύχοι είναι που ζουν αιώνες
απ’ την παγωμένη γη βγάζοντας φωτιά.


Van debajo del mar por los carbones
y cuando vuelven son como fantasmas:
se acostumbraron a la noche eterna,
les robaron la luz de la jornada
y sin embargo aquí tienes la copa
de tantos sufrimientos y distancias:
la alegría del hombre encarcelado,
poblado por tinieblas y esperanzas
que adentro de la mina sabe cuando
llegó la primavera y su fragancia
porque sabe que el hombre está luchando
hasta alcanzar la claridad más ancha.
Για κάρβουνο κάτω απ’ τη θάλασσα πάν
και είναι σαν φαντάσματα όταν γυρνάν·
τη νύχτα την αιώνια συνηθίσαν,
της μέρας το φως τους το κλέψαν
αλλά να, εδώ έχεις το ποτήρι,
τόσων πικρών και χωρισμών·
η χαρά ανθρώπου φυλακισμένου,
από σκοτάδια και ελπίδες στοιχειωμένου,
που μέσα απ’ το ορυχείο ξέρει πότε
η άνοιξη ήρθε και το άρωμά της
γιατί ξέρει ότι ο άνθρωπος δίνει μάχη
το λαμπρό μεγαλείο μέχρι να φτάσει.


Y a Cuba ven los mineros australes,
los hijos solitarios de la pampa,
los pastores del frío en Patagonia,
los padres del estaño y de la plata,
los que casándose con la cordillera
sacan el cobre de Chuquicamata,
los hombres de autobuses escondidos
en poblaciones puras de nostalgia,
las mujeres de campos y talleres,
los niños que lloraron sus infancias:
esta es la copa, tómala, Fidel.
Και στην Κούβα πάνε του νότου οι μεταλλωρύχοι,
της πάμπας οι γιοί οι μοναχικοί,
του κρύου της Παταγονίας οι ποιμένες,
του τσίγκου και του ασημιού οι πατέρες,
αυτοί που έχοντας παντρευτεί την κορδιλιέρα
το χαλκό της Κουτσικαμάτα βγάζουν,
των λεωφορείων οι κρυμμένοι άντρες
σε οικισμούς αγνούς της νοσταλγίας,
των κάμπων και των ραφείων οι γυναίκες,
τα παιδιά που την παιδική τους ηλικία κλάψαν·
αυτό είναι το ποτήρι, πάρ’ το, Φιντέλ.


Está llena de tantas esperanzas
que al beberla sabrás que tu victoria
es como el viejo vino de mi patria:
no lo hace un hombre sino muchos hombres
y no una uva sino muchas plantas:
no es una gota sino muchos ríos:
no un capitán sino muchas batallas.
Γεμάτο είναι τόσες ελπίδες
που πίνοντάς το θα ξέρεις ότι η νίκη σου
είναι σαν της πατρίδας μου το παλιό κρασί·
ένας άντρας δεν το κάνει αλλά πολλοί άντρες
ούτε ένα σταφύλι αλλά πολλά αμπέλια·
μια σταγόνα δεν είναι αλλά πολλά ποτάμια·
ούτε ένας πολέμαρχος αλλά πολλές μάχες.


Y están contigo porque representas
todo el honor de nuestra lucha larga
y si cayera Cuba caeríamos,
y vendríamos para levantarla,
y si florece con todas sus flores
florecerá con nuestra propia savia.
Και μαζί σου είναι γιατί μέσα σου έχεις
την τιμή όλη του μεγάλου μας αγώνα
και αν η Κούβα έπεφτε κι εμείς θα πέφταμε,
και για να τη σηκώσουμε θα γυρνάγαμε,
και αν με όλα τα άνθη της ανθίσει
με τον ίδιο μας το χυμό θ’ ανθίσει.


Y si se atreven a tocar la frente
de Cuba por tus manos libertada
encontrarán los puños de los pueblos,
sacaremos las armas enterradas:
la sangre y el orgullo acudirán
a defender a Cuba bienamada.
Κι αν το μέτωπο τολμήσουν ν’ αγγίξουν
της Κούβας απ’ τα χέρια σου λευτερωμένης
τις γροθιές των λαών θα συναντήσουν,
τα θαμμένα όπλα θ’ απαντήσουν·
το αίμα κι η περηφάνια θα κινήσουν
την πολυαγαπημένη Κούβα να υπερασπίσουν.





Το 1960 o μεγάλος χιλιανός κομμουνιστής ποιητής Πάμπλο Νερούδα εξέδωσε το βιβλίο Canción de Gesta, σε ελεύθερη απόδοση "επικό άσμα" ή "ηρωικό άσμα". Πρόκειται για μια συλλογή αποτελούμενη από 42 ποιήματα, αφιερωμένη κατά κύριο λόγο στην Κούβα αλλά με αναφορές και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ο Νερούδα ξεκίνησε το βιβλίο έχοντας υπόψη γενικότερα τα προβλήματα των χωρών της Καραϊβικής κατά τη δεκαετία του '50: οικονομική υπανάπτυξη και εξάρτηση, διεφθαρμένες και ξενόδουλες κυβερνήσεις, στρατιωτικές επεμβάσεις, άπειρα κοινωνικά προβλήματα. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ήταν αρχικά το νεοαποικιακό καθεστώς στο Πουέρτο Ρίκο, στο οποίο αφιερώνονται αρκετά ποιήματα, ενώ γίνονται ακόμα αναφορές στη Γουατεμάλα, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Βενεζουέλα και τον Παναμά.

Ωστόσο, κι ενώ ο Νερούδα είχε αρχίσει να γράφει τα πρώτα ποιήματα, ο επαναστατικός θρίαμβος στο μεγαλύτερο νησί της Καραϊβικής διεύρυνε τη θεματολογία του, και του "επέβαλε" να υμνήσει την Κουβανική Επανάσταση με ασύγκριτο ενθουσιασμό. Όπως είπε ο ίδιος ο ποιητής σε συνέντευξή του:

Έγραφα κάποια ποιήματα για τη μοίρα των νησιών της Καραϊβικής όταν επήλθε η κουβανική επανάσταση [...] Η ηχηρή επιτυχία [...] άλλαξε εν μέρει την πορεία του βιβλίου.

Φιντέλ Κάστρο και Πάμπλο Νερούδα,
Βενεζουέλα 1959
Στο βιβλίο περιέχεται η παραπάνω ωδή στον Φιντέλ Κάστρο, τον ηγέτη της νικηφόρας επανάστασης. Στο όνομα του χιλιανού λαού, εκφράζεται η ευγνωμοσύνη και η διάθεση υπεράσπισης για την κουβανική επανάσταση. Το ποτήρι κρασί, ως ευχαριστήρια προσφορά, συμβολίζει το αίμα του λαού του Νότου που για αιώνες ήταν υπόδουλος στα ορυχεία -αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ορυχεία χαλκού της Κουτσικαμάτα- και έχει υποστεί απάνθρωπη μεταχείριση από τους πιστωτές του. Στις τελευταίες στροφές τονίζεται ότι, οι μεταλλωρύχοι και οι υπόλοιπες εργατικές ομάδες της Χιλής, ελπίζουν μέσω του κουβανικού δρόμου στη θεραπεία των δεινών της τάξης τους, με συλλογικό αγώνα και αλληλεγγύη μεταξύ των λαών.


Παραθέτω στην αρχή της ανάρτησης ολόκληρο το ποίημα στα ισπανικά, μαζί με μια δική μου μεταφραστική απόπειρα στα ελληνικά, καθώς δεν το βρήκα κάπου μεταφρασμένο.


Πηγή: Cubadebate
Συμπληρωματική πηγή: Isla en el canto de un poeta (Vladimir Ferro)

Μεταφραστική απόπειρα ποιήματος: Yannis Tsal