Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα literatura. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα literatura. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

9º Φεστιβάλ ΛΕΑ: Η μαγεία των γραμμάτων της Ιβηρικής και της Λατινικής Αμερικής και πάλι στην Αθήνα από 7 έως 19 Ιουνίου!

Το Ιβηροαμερικανικό Φεστιβάλ Λογοτεχνία Εν Αθήναις - ΛΕΑ γεννήθηκε το 2008, με τη διαπίστωση της αναγκαιότητας να διαμορφωθούν στρατηγικές μεγάλης κλίμακας με σκοπό την προώθηση του διαπολιτισμικού διαλόγου μεταξύ των χωρών της Ιβηρικής Χερσονήσου και της Λατινικής Αμερικής αφενός και της Ελλάδας αφετέρου, και την ευρύτερη γνωριμία του ελληνικού κοινού με τη λογοτεχνία και τις τέχνες από τις χώρες αυτές.

Κατά την ένατη συνεχή χρονιά διοργάνωσής του, και με Επίτιμο Πρόεδρο πλέον τον Έλληνα συγγραφέα Πέτρο Μάρκαρη, το Φεστιβάλ ΛΕΑ εξακολουθεί να αποτελεί το κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός για τη διάδοση σε αυτήν τη χώρα της γραμματείας των χωρών της Λατινικής Αμερικής, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, μια πολιτιστική συνάντηση γύρω από τη λογοτεχνία αλλά και μια ιδανική ευκαιρία για την εξάπλωση της συνήθειας της ανάγνωσης.

Από τις 7 ως τις 19 Ιουνίου στην Αθήνα και από τις 16 ως τις 19 Ιουνίου στη Λευκάδα, το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να απολαύσει, μεταξύ άλλων, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, αφηγήσεις παραμυθιών, εργαστήρια λογοτεχνικής μετάφρασης αλλά και λογοτεχνικά, θεατρικά, μουσικά και γαστρονομικά εργαστήρια, μουσικές και ποιητικές βραδιές, αφιερώματα σε συγγραφείς, παρουσιάσεις βιβλίων, ομιλίες, συνεντεύξεις και στρογγυλές τράπεζες με τους προσκεκλημένους συγγραφείς και με προσωπικότητες του ελληνικού πολιτιστικού βίου. Ένα πλούσιο φάσμα πολιτιστικών και ψυχαγωγικών επιλογών για όλες τις ηλικίες και τις προτιμήσεις, με ελεύθερη είσοδο σε όλες σχεδόν τις εκδηλώσεις και μετάφραση στα ελληνικά.

Φέτος, μεταξύ των προσκεκλημένων συγγραφέων, των οποίων το έργο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, συγκαταλέγονται: ο Ραούλ Σουρίτα (Χιλή - Εκδ. Γαβριηλίδης), ο Έκτορ Αμπάντ Φασιολίνσε (Κολομβία - Εκδ. Πατάκη), ο Σαντιάγο Γκαμπόα (Κολομβία - Εκδ. Πόλις), ο Πάμπλο Γκουτιέρεθ (Ισπανία - Εκδ. Καστανιώτη), ο Χουάν Βιθέντε Πικέρας (Ισπανία - Εκδ. Γαβριηλίδης), η Μάρτα Σίλβια Διος Σανς (Αργεντινή - Εκδ. Γαβριηλίδης), ο Χόρχε Γκαλάν (Ελ Σαλβαδόρ - Εκδ. Ψυχογιός), ο Χουάν Βιγιόρο (Μεξικό - Εκδ. Φιλύρα και Κουκκίδα-Πόρτες), ο Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο (Πορτογαλία - Εκδ. Κέδρος) και ο Γκαμπριέλ Καλντερόν (Ουρουγουάη - Εκδ. Isuzu Verlas). Επίσης, έχουν προσκληθεί και άλλοι μελετητές, συγγραφείς και ποιητές, των οποίων το έργο δεν έχει μεταφραστεί ακόμα στα ελληνικά: ο Εουζέμπι Αγιένσα, η Ρακέλ Λόπεθ, η Μερθέδες Θεμπριάν και η Άδα Σάλας (Ισπανία), ο Αλμπέρτο Κάνο (Παναμάς) και η Χάνατ Καράσα (Μεξικό-ΗΠΑ).

Στο μουσικό κομμάτι του Φεστιβάλ ΛΕΑ, οι προσκεκλημένοι μας για φέτος είναι: ο Αλέξανδρος Τεφαρίκης με το τρίο του, που έρχεται από τη Χιλή με ένα πρόγραμμα λατινοαμερικάνικης και μεσογειακής ethnic fusion, ο Χουάν Γρανάδος, που έρχεται από την Ανδαλουσία για να μας χαρίσει μιαν αξέχαστη βραδιά φλαμένκο, και ο Ζοζέπ Τέρο, που έρχεται από τη Χερόνα για να μας παρουσιάσει μελοποιημένους στίχους του Καβάφη στα καταλανικά. Αξιοσημείωτη επίσης θα είναι και η παρουσία Ελλήνων μουσικών και μουσικών που διαμένουν στην Ελλάδα: ο συνθέτης, πιανίστας και ερμηνευτής Μάριος Στρόφαλης, η Μεξικανίδα ερμηνεύτρια Μάρτα Μορελεόν, ο Αργεντινός συνθέτης και μουσικός Ρομάν Γκόμες, η τραγουδίστρια του φλαμένκο Γιώτα Μπαρόν, ο Αργεντινός μουσικός και τραγουδιστής Χέρμαν Μάυρ, ο βιρτουόζος της αρμόνικας Κώστας Βλαχόπουλος, ο κοντραμπασίστας Γιώργος Ρούλος, ο Ισπανός κιθαρίστας του φλαμένκο Αλεχάντρο Τσακόν, η χορεύτρια του φλαμένκο Αργυρώ Τσάπου και ο Κουβανός μουσικός και ερμηνευτής Ρέμυ Μαϊλάν, μεταξύ άλλων.

Οι χώροι διεξαγωγής του Φεστιβάλ θα είναι για φέτος: το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (τελετή εγκαινίων), η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, η Στοά του Βιβλίου, το Abanico, το Poems & Crimes Art Bar, το Polis Art Café, το Books Plus/Art & Coffee, ο Πολυχώρος Πολιτισμού Αθηναΐς και το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος (τελετή λήξης). Το Φεστιβάλ ΛΕΑ διεξάγεται υπό την αιγίδα και/ή με την υποστήριξη των Πρεσβειών της Αργεντινής, της Βενεζουέλας, της Βραζιλίας, της Ισπανίας, της Κούβας, του Μεξικού, της Ουρουγουάης, του Παναμά, του Περού, της Πορτογαλίας και της Χιλής, της Πρεσβείας της Κολομβίας στη Ρώμη, των Επίτιμων Προξενείων του Ελ Σαλβαδόρ, της Κολομβίας και της Παραγουάης, καθώς και του Δήμου Αθηναίων και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας. Για τη φετινή, ένατη χρονιά του, το Φεστιβάλ διοργανώνουν: το Φεστιβάλ ΛΕΑ, το Sol Latino, το Abanico και το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος.

Ελπίζουμε να απολαύσετε το τελικό πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ ΛΕΑ. Κοιτάξτε το και σημειώστε στο ημερολόγιό σας όλες τις εκδηλώσεις που σκέφτεστε ότι θα σας αρέσουν, γιατί  σίγουρα θα είναι πολλές!


Πηγή: lea-festival.com

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

400.000 πωλήσεις βιβλίων στην 26η Έκθεση Βιβλίου της Αβάνας

Ο πρόεδρος του Κουβανικού Ινστιτούτου Βιβλίου (ICL), Χουάν Ροντρίγκες, επιβεβαίωσε ότι στην 26η Έκθεση Βιβλίου (FIL), που εγκαινιάστηκε στις 9 Φλεβάρη στην Αβάνα, πωλήθηκαν πάνω από 400.000 αντίτυπα.

Το φρούριο του Σαν Κάρλος ντε λα Καμπάνια και οι άλλες έδρες της διοργάνωσης αθροιστικά πούλησαν 430.000 αντίτυπα και δέχτηκαν 415.000 επισκέπτες, 112.000 περισσότερους από το προηγούμενο έτος.

Σύμφωνα με τον Ροντρίγκες, ήταν μια αξιοσημείωτη βελτίωση, αν και το ICL συνεχίζει να εργάζεται για να βελτιώσει την ποιότητα των προϊόντων και να ικανοποιήσει τις προσδοκίες του κοινού με στόχο η ετήσια έκθεση να ανταποκρίνεται απολύτως στις απαιτήσεις του κόσμου.

Συγγραφείς, εκδότες, αντιπρόσωποι μικρών και μεγάλων βιομηχανιών βιβλίου σε περισσότερες από 45 χώρες ήρθαν στην Αβάνα για να συμμετάσχουν στο πολιτιστικό γεγονός που αυτές τις μέρες περιοδεύει σε διάφορες επαρχίες της χώρας, μέχρι το κλείσιμό του, στις 16 Απρίλη, στην ανατολική πόλη του Σαντιάγο της Κούβας.

Η Έκθεση Βιβλίου προσφέρει πολλαπλές λογοτεχνικές επιλογές: παλιές εκδόσεις, έργα σε μινιατούρα, ανάγλυφες εκδόσεις, ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, δοκίμια και άλλα κείμενα.

Ο Καναδάς είναι η τιμώμενη φιλοξενούμενη χώρα αυτή τη χρονιά και θα πραγματοποιηθούν τιμητικές εκδηλώσεις στον κουβανό διανοούμενο Αρμάντο Χαρτ και στον ιστορικό ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, που πέθανε στις 25 του προηγούμενου Νοέμβρη.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης με μέσα ενημέρωσης, ο Ροντρίγκες επιβεβαίωσε ότι το 2017 έχουν πετύχει να προχωρήσουν με τη διανομή τίτλων σε εθνικό επίπεδο καθώς πολύ περισσότερα βιβλία φθάνουν στις επαρχίες, συγκριτικά με προηγούμενες διοργανώσεις.

Οι περιφερειακές εκθέσεις αυτή τη χρονιά θα έχουν 400 νέα έργα και, παρόμοια όπως και στην Αβάνα, παρουσιάζουν ένα ευρύ πολιτιστικό πρόγραμμα μαζί με το λογοτεχνικό.

Πηγή: Cubadebate.cu
Foto: José Raúl Concepción/ Cubadebate

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Στη Χιλή που καίγεται, του Χάιμε Σβαρτ




ΣΤΗ ΧΙΛΗ ΠΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

Χτες φλεγόταν το λιμάνι μας του Βαλπαραΐσο … 2014
Σήμερα ολόκληρη η Χιλή καίγεται και πάλι …2017

Δύσκολη ύπαρξη είναι αυτή του να είσαι ποιητής
περπάτησα σε ερημικά μονοπάτια…
ταξίδεψα σε ηπείρους φτερωτές…
ονειρεύτηκα τα χείλη σου κόκκινα κρεμεζί… ή καλύτερα πορφυρά…

Έζησα και πέθανα…
μόνος και με τη σκέψη μου σε σένα και στη μοναξιά μου…
Πιστεύω πως ήρθε πια η ώρα να πεθάνω…

Τα πράγματα που είναι παντοτινά
όπως είναι η πονεμένη αγάπη μας…
τα πράγματα που είναι περαστικά… που έρχονται και φεύγουν…
είναι σαν το γλυκό μας ξύπνημα…
μόνοι και ενωμένοι σ’ αυτή την πικρή μοναξιά…
σ’ αυτή τη φωτεινή ύπαρξη…
σ’ αυτή τη χαμένη τούντρα που λέγεται Χιλή
και είναι η ύπαρξή μας…

«Καταραμένο επάγγελμα αυτό του να είσαι ποιητής»
σ’ αυτό το λιμάνι των δακρύων που λέγεται Βαλπαραΐσο…
αυτή η μακρινή πατρίδα μου που φλέγεται και πάλι απ’ όλες τις μεριές
είναι δυνατόν, χέρια ανενδοίαστα οδηγημένα μόνο από την απληστία
να προκαλούν τέτοια καταστροφή στη Μάνα Γη και στους συμπατριώτες μου;

Η φτώχια και οι κοινωνικές αδικίες ξεσκεπάστηκαν άλλη μια φορά…
Οι λόφοι του λιμανιού
τα νοτιότερα δάση του κόσμου
καίγονται ολοσχερώς...
οι φλόγες καταστρέφουν αυτή τη μιζέρια που λέγεται ζωή
οι χωματερές της ύπαρξης κείτονται ανοιχτές

«Ένα δάκρυ βρέχει το πληγωμένο στήθος μου…
Αχ μάνα μου τι ντροπή
αχ μάνα μου τι θλίψη τόσο μεγάλη και απέραντη
αχ μάνα…»
πως καταστρέφουν την πατρίδα μου…

Η νοσταλγία που με κυκλώνει… ένα συννεφιασμένο απόγευμα της Κυριακής…
αργά…
και η αγαπημένη μου που είναι;…
μέχρι πού να έχει πάει;… θα φτάσει σε σίγουρο λιμάνι;…

Ο νοτιάς πλένει το κεφάλι μου, γυμνό από ελπίδες…
να σκορπιστεί η ελευθερία
σε κάθε γωνιά
του σύμπαντος!

Η κοινωνική δικαιοσύνη
να βασιλέψει οριστικά!
Αλλιώς θα είναι πια πολύ αργά…
σ’ αυτό τον σκοτεινό πλανήτη
που λέγεται ζωή…
οι λαοί του κόσμου έχουν ήδη υποφέρει υπερβολικά
χωρίς ψωμί και χωρίς ελευθερία…

Χάιμε Σβαρτ, Αθήνα, Γενάρης 2017
Μετάφραση: Άννα Καράπα


A CHILE EN LLAMAS

Ayer ardía nuestro puerto de Valparaiso...2014
Hoy todo Chile se quema nuevamente...2017


Dificil existencia ésta la de ser Poeta
he caminado por caminos desiertos...
he viajado por continentes alados...
he soñado con tus labios rojos carmesí...más bien púrpura...


He vivido y he muerto..
solo y pensando en tí y mi soledad...

creo que yá llegó la hora de morir...

Las cosas que son eternas
como lo es nuestro doloroso amor..

las cosas transitorias que llegan y se van...
son como nuestro dulce despertar..
sólos y unidos en esta soledad amarga...
en esta luminosa existencia…
en este páramo perdido ...llamado Chile
que es nuestro existir...


“Maldita profesión ésta la de ser Poeta”...
en este puerto de lágrimas llamado Valparaiso...

este lejano país mío que arde por todos lados nuevamente…
Será posible que manos inescrupulosas...guiados solo por la codicia
estén provocando tanto daño a la Madre tierra y a mis compatriotas?


La pobreza y las injusticias sociales
se han desenmascarados una vez más...
lo cerros del puerto
los bosques mas australes del cosmos
se queman totalmente...
las llamas destruyen esta miseria llamada vida...
los basurales del existir quedan al descubierto...
 

“Una lágrima humedece mi pecho herido...
“ay madre mía que verguenza
ay madre mía que tristeza más grande e inmensa...
ay madre..”
como destruyen la patria mía ...


La nostalgia que me rodea...en una tarde nublada de domingo..
por la tarde...
y mi amada donde está?...

hacia dónde se habrá ido...llegará a puerto seguro..?

El viento Sur me lava la cara desnuda de esperanzas...
!que la Libertad se despierte
en todos los rincones
del universo...!


Que la justicia social
impere definitivamente...
sino será demasiado tarde yá...
en este oscuro planeta
llamado vida...
los pueblos del cosmos han sufrido yá demasiado
sin pan y sin libertad...


ATENA GRECIA JAIME SVART ENERO 2017

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Παρουσίαση νέου βιβλίου για τον Φιντέλ στη Βενεζουέλα

Ο Υπουργός Πολιτισμού της Βενεζουέλας, Αντάν Τσάβες, παρουσίασε το Σάββατο το ψηφιακό βιβλίο Una página para Fidel (Μια σελίδα για τον Φιντέλ), στο Μουσείο του Κάμπου της πολιτείας Μπαρίνας, σαν φόρο τιμής στον ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης.

Το κείμενο, που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο El perro y la rana, συλλέγει τις εντυπώσεις διάφορων ισπανοαμερικάνων και βενεζολάνων συγγραφέων για την κληρονομιά του εκλιπόντος πρώην προέδρου της Κούβας, μετά το θάνατό του στις 26 Νοέμβρη 2016.

Το βιβλίο αποτελείται από 58 κείμενα, τιμώντας τα 58 χρόνια της Κουβανικής Επανάστασης, συνεργατών από την Βενεζουέλα, την Αργεντινή, την Χιλή, την Κολομβία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Ισπανία, το Μεξικό, τον Παναμά και το Περού.


Στην παρουσίαση, που διοργάνωσε η Πολιτιστική Αποστολή, συμμετείχαν καλλιτέχνες, εκπρόσωποι κοινοτικών συμβουλίων και αρχών, για να εξυμνήσουν την αντιιμπεριαλιστική, ανθρωπιστική και επαναστατική σκέψη του Φιντέλ.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου, για δωρεάν ανάγνωση ή κατέβασμα:


Πηγή: cubadebate.cu

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Στον Φιντέλ, ποίημα του Χάιμε Σβαρτ



ΣΤΟΝ ΦΙΝΤΕΛ

Ας είναι ο θάνατός σου μια πυγολαμπίδα
που προαναγγέλλει το ξημέρωμα… όπως έλεγε ο ποιητής…
ας είναι η ζωή σου σαν τη φωτεινή αχτίδα
σαν τ’ αστέρι του στερεώματος…
ας είναι το παράδειγμα και η ζωή σου
σαν ένας κεραυνός που μας φωτίζει…
σ’ αυτό το δύσκολο δρόμο προς τη Νίκη…

Μια πληγή μου άφησε η φυγή σου…
μια καινούρια μέρα συννεφιασμένη…
μια νύχτα σκοτεινή χωρίς εσένα…
έξω βρέχει και βρέχει…
αλλά μια μέρα θα ξανάρθεις…
θα ξανάρθεις για πάντα…
θα είναι πάλι μια νύχτα ξάστερη…
μια μέρα φωτεινή…
θα είναι σαν αυτή τη γλυκιά κούπα κρασί της χώρας μου, της Χιλής…
όχι πια άλλες σκούρες μέρες
ας είναι ο θάνατός σου μια πυγολαμπίδα
που προαναγγέλλει την αυγή… και το ξημέρωμα.
 
Ο ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΖΕΙ
ΖΗΤΩ Ο ΦΙΝΤΕΛ
ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

* του Χάιμε Σβαρτ, χιλιανού ποιητή κατοίκου Αθηνών, Ελλάδα



A FIDEL

Sea tu muerte una luciérnaga
que anuncia al amanecer… como decía el poeta…
sea tu vida como el rayo luminoso
como la estrella del firmamento…
sea tu ejemplo y tu vida
como un trueno que nos ilumine…
en este difícil camino hacia la Victoria…

Una herida me dejó tu partida..
un nuevo día nublado..
una noche oscura sin ti…
afuera llueve y llueve…
pero algún día regresarás…
regresarás para siempre…
será nuevamente una noche estrellada…
un día luminoso..
será como este trago dulce del vino de mi país, Chile…
ya no más días oscuros
sea tu muerte una luciérnaga
que anuncie el alba… y el amanecer.

FIDEL CASTRO VIVE
VIVA FIDEL
UNIDOS VENCEREMOS

*Jaime Svart, poeta chileno residente en Atenas, Grecia.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Ωδή του Πάμπλο Νερούδα στον Φιντέλ Κάστρο




A Fidel Castro Στον Φιντέλ Κάστρο


Por: Pablo Neruda
Του Πάμπλο Νερούδα


Fidel, Fidel, los pueblos te agradecen
palabras en acción y hechos que cantan,
por eso desde lejos te he traído
una copa del vino de mi patria:
es la sangre de un pueblo subterráneo
que llega de la sombra a tu garganta,
son mineros que viven hace siglos
sacando fuego de la tierra helada.
Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούν
λόγια δραστικά και έργα τραγουδιστά,
γι’ αυτό από μακριά σου ‘χω φέρει
της πατρίδας μου ένα ποτήρι κρασί·
το αίμα είναι ενός λαού υπόγειου
στο λαρύγγι σου που φτάνει απ’ τη σκιά,
μεταλλωρύχοι είναι που ζουν αιώνες
απ’ την παγωμένη γη βγάζοντας φωτιά.


Van debajo del mar por los carbones
y cuando vuelven son como fantasmas:
se acostumbraron a la noche eterna,
les robaron la luz de la jornada
y sin embargo aquí tienes la copa
de tantos sufrimientos y distancias:
la alegría del hombre encarcelado,
poblado por tinieblas y esperanzas
que adentro de la mina sabe cuando
llegó la primavera y su fragancia
porque sabe que el hombre está luchando
hasta alcanzar la claridad más ancha.
Για κάρβουνο κάτω απ’ τη θάλασσα πάν
και είναι σαν φαντάσματα όταν γυρνάν·
τη νύχτα την αιώνια συνηθίσαν,
της μέρας το φως τους το κλέψαν
αλλά να, εδώ έχεις το ποτήρι,
τόσων πικρών και χωρισμών·
η χαρά ανθρώπου φυλακισμένου,
από σκοτάδια και ελπίδες στοιχειωμένου,
που μέσα απ’ το ορυχείο ξέρει πότε
η άνοιξη ήρθε και το άρωμά της
γιατί ξέρει ότι ο άνθρωπος δίνει μάχη
το λαμπρό μεγαλείο μέχρι να φτάσει.


Y a Cuba ven los mineros australes,
los hijos solitarios de la pampa,
los pastores del frío en Patagonia,
los padres del estaño y de la plata,
los que casándose con la cordillera
sacan el cobre de Chuquicamata,
los hombres de autobuses escondidos
en poblaciones puras de nostalgia,
las mujeres de campos y talleres,
los niños que lloraron sus infancias:
esta es la copa, tómala, Fidel.
Και στην Κούβα πάνε του νότου οι μεταλλωρύχοι,
της πάμπας οι γιοί οι μοναχικοί,
του κρύου της Παταγονίας οι ποιμένες,
του τσίγκου και του ασημιού οι πατέρες,
αυτοί που έχοντας παντρευτεί την κορδιλιέρα
το χαλκό της Κουτσικαμάτα βγάζουν,
των λεωφορείων οι κρυμμένοι άντρες
σε οικισμούς αγνούς της νοσταλγίας,
των κάμπων και των ραφείων οι γυναίκες,
τα παιδιά που την παιδική τους ηλικία κλάψαν·
αυτό είναι το ποτήρι, πάρ’ το, Φιντέλ.


Está llena de tantas esperanzas
que al beberla sabrás que tu victoria
es como el viejo vino de mi patria:
no lo hace un hombre sino muchos hombres
y no una uva sino muchas plantas:
no es una gota sino muchos ríos:
no un capitán sino muchas batallas.
Γεμάτο είναι τόσες ελπίδες
που πίνοντάς το θα ξέρεις ότι η νίκη σου
είναι σαν της πατρίδας μου το παλιό κρασί·
ένας άντρας δεν το κάνει αλλά πολλοί άντρες
ούτε ένα σταφύλι αλλά πολλά αμπέλια·
μια σταγόνα δεν είναι αλλά πολλά ποτάμια·
ούτε ένας πολέμαρχος αλλά πολλές μάχες.


Y están contigo porque representas
todo el honor de nuestra lucha larga
y si cayera Cuba caeríamos,
y vendríamos para levantarla,
y si florece con todas sus flores
florecerá con nuestra propia savia.
Και μαζί σου είναι γιατί μέσα σου έχεις
την τιμή όλη του μεγάλου μας αγώνα
και αν η Κούβα έπεφτε κι εμείς θα πέφταμε,
και για να τη σηκώσουμε θα γυρνάγαμε,
και αν με όλα τα άνθη της ανθίσει
με τον ίδιο μας το χυμό θ’ ανθίσει.


Y si se atreven a tocar la frente
de Cuba por tus manos libertada
encontrarán los puños de los pueblos,
sacaremos las armas enterradas:
la sangre y el orgullo acudirán
a defender a Cuba bienamada.
Κι αν το μέτωπο τολμήσουν ν’ αγγίξουν
της Κούβας απ’ τα χέρια σου λευτερωμένης
τις γροθιές των λαών θα συναντήσουν,
τα θαμμένα όπλα θ’ απαντήσουν·
το αίμα κι η περηφάνια θα κινήσουν
την πολυαγαπημένη Κούβα να υπερασπίσουν.





Το 1960 o μεγάλος χιλιανός κομμουνιστής ποιητής Πάμπλο Νερούδα εξέδωσε το βιβλίο Canción de Gesta, σε ελεύθερη απόδοση "επικό άσμα" ή "ηρωικό άσμα". Πρόκειται για μια συλλογή αποτελούμενη από 42 ποιήματα, αφιερωμένη κατά κύριο λόγο στην Κούβα αλλά με αναφορές και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ο Νερούδα ξεκίνησε το βιβλίο έχοντας υπόψη γενικότερα τα προβλήματα των χωρών της Καραϊβικής κατά τη δεκαετία του '50: οικονομική υπανάπτυξη και εξάρτηση, διεφθαρμένες και ξενόδουλες κυβερνήσεις, στρατιωτικές επεμβάσεις, άπειρα κοινωνικά προβλήματα. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ήταν αρχικά το νεοαποικιακό καθεστώς στο Πουέρτο Ρίκο, στο οποίο αφιερώνονται αρκετά ποιήματα, ενώ γίνονται ακόμα αναφορές στη Γουατεμάλα, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Βενεζουέλα και τον Παναμά.

Ωστόσο, κι ενώ ο Νερούδα είχε αρχίσει να γράφει τα πρώτα ποιήματα, ο επαναστατικός θρίαμβος στο μεγαλύτερο νησί της Καραϊβικής διεύρυνε τη θεματολογία του, και του "επέβαλε" να υμνήσει την Κουβανική Επανάσταση με ασύγκριτο ενθουσιασμό. Όπως είπε ο ίδιος ο ποιητής σε συνέντευξή του:

Έγραφα κάποια ποιήματα για τη μοίρα των νησιών της Καραϊβικής όταν επήλθε η κουβανική επανάσταση [...] Η ηχηρή επιτυχία [...] άλλαξε εν μέρει την πορεία του βιβλίου.

Φιντέλ Κάστρο και Πάμπλο Νερούδα,
Βενεζουέλα 1959
Στο βιβλίο περιέχεται η παραπάνω ωδή στον Φιντέλ Κάστρο, τον ηγέτη της νικηφόρας επανάστασης. Στο όνομα του χιλιανού λαού, εκφράζεται η ευγνωμοσύνη και η διάθεση υπεράσπισης για την κουβανική επανάσταση. Το ποτήρι κρασί, ως ευχαριστήρια προσφορά, συμβολίζει το αίμα του λαού του Νότου που για αιώνες ήταν υπόδουλος στα ορυχεία -αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ορυχεία χαλκού της Κουτσικαμάτα- και έχει υποστεί απάνθρωπη μεταχείριση από τους πιστωτές του. Στις τελευταίες στροφές τονίζεται ότι, οι μεταλλωρύχοι και οι υπόλοιπες εργατικές ομάδες της Χιλής, ελπίζουν μέσω του κουβανικού δρόμου στη θεραπεία των δεινών της τάξης τους, με συλλογικό αγώνα και αλληλεγγύη μεταξύ των λαών.


Παραθέτω στην αρχή της ανάρτησης ολόκληρο το ποίημα στα ισπανικά, μαζί με μια δική μου μεταφραστική απόπειρα στα ελληνικά, καθώς δεν το βρήκα κάπου μεταφρασμένο.


Πηγή: Cubadebate
Συμπληρωματική πηγή: Isla en el canto de un poeta (Vladimir Ferro)

Μεταφραστική απόπειρα ποιήματος: Yannis Tsal